„Gdy Jezus zobaczył Matkę i stojącego obok ucznia, którego miłował, zwrócił się do Matki: <<Kobieto, oto Twój syn>>. Następnie rzekł do ucznia: <<Oto twoja Matka>>. I od tej godziny uczeń przyjął Ją do siebie.” (J 19,26-27)
Czyż mogę, Panie, w świetle Twoich słów, wypowiedzianych przez Ciebie w ostatniej chwili Twojego ziemskiego życia, w formie ostatniej Twojej woli, w formie Twojego testamentu, nie uważać i siebie, za Twojego ucznia, za syna Twojej Matki Maryi, a Ją za moją Matkę? Czyż mogę Ją nie przyjmować do siebie?