„Na świecie było Słowo, świat dzięki Niemu zaistniał, lecz świat Go nie rozpoznał. Przyszło do swojej własności, lecz swoi Go nie przyjęli.” (J 1,10-11)
Czy zawsze rozpoznaję i przyjmuję Cię, Panie, w moim życiu? Czy nie dotyczą mnie niekiedy słowa kolędy: „Nie było miejsca dla Ciebie/ W Betlejem w żadnej gospodzie/ I narodziłeś się, Jezu/ W stajni, w ubóstwie i chłodzie (…) A dzisiaj czemu wśród ludzi/ Tyle łez, jęków, katuszy/ Bo nie ma miejsca dla Ciebie/ W niejednej człowieczej duszy”? Czy zawsze jest miejsce dla Ciebie w mojej duszy?