„Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które u was się dokonały, już dawno by pokutowały, siedząc w worze pokutnym i popiele, i nawróciłyby się.” (Łk 10,13)
Czyż słowa te nie są skierowane również do mnie oraz do wspólnot, w których przyszło mi żyć? Czyż i u nas nie dokonywały się, i nie dokonują się wciąż, przeróżne cuda? Czyż pokuta i nawrócenie z naszej strony nie są zbyt małe w stosunku do wielkości doświadczanych przez nas cudów?