„A oni, tracąc rozum ze złości, naradzali się między sobą, co by mogli zrobić z Jezusem.” (Łk 6,11)
Spraw, Panie, aby nie opanowywała mnie nigdy niszcząca siła złości i powodowała tracenie rozumu! Wszak złość nie tylko, jak mówi znane porzekadło, piękności szkodzi, ale i wielkości, doskonałości, a przede wszystkim świętości, do której powołuje mnie Bóg.