INFORMACJE DIAKONII MODLITWY

Intencje modlitewne zgłoszone w lipcu, sierpniu i wrześniu 2022

2106 .Módlmy się o zdrowie dla Elżbiety-prośba od Reginy.

20107. Módlmy się o wieczny odpoczynek i wieczną radość przebywania z Panem dla Tadeusza.

2108. Módlmy się w intencji Floriana o łaskę zdrowia, pomyślną rehabilitację po złamaniu nogi i błogosławieństwo Boże dla całej rodziny.

2109. Módlmy się za małżeństwa naszej wspólnoty w lipcu obchodzące kolejne jubileusze zawarcia sakramentu małżeństwa, aby wiernie trwały przy Bogu, realizowały swoje powołanie i dążyły do świętości oraz były świadkami Chrystusa w rodzinach i otoczeniu.

2110. Módlmy się o udaną operację tętniaka aorty, aby Pan Bóg pobłogosławił pracę lekarzy, a Zdzisław odzyskał zdrowie.

2111. Módlmy się w intencji Julii o łaskę zdrowia, aby Pan Bóg uleczył ją z depresji, a Duch Święty obdarzył swoimi darami ją i wszystkich członków jej rodziny.

2112. Módlmy się o łaskę zdrowia dla Jana oraz o potrzebne łaski i błogosławieństwo Boże dla całej rodziny.

2113. Módlmy się o łaskę zdrowia dla Joanny właściwą diagnozę lekarską pomyślny przebieg operacji i potrzebne łaski Boże dla członków jej rodziny.

2114. Módlmy się w intencji Dawida o uzdrowienie z lęku i wiarę dla niego.

2115. Módlmy się za małżeństwa, które w sierpniu mają rocznice ślubów, aby każdego dnia wzrastały w wierze nadziei i miłości ,a Pan Bóg błogosławił ich małżeństwom i rodzinom.

2116. Módlmy się w intencji małżeństw naszej wspólnoty, które we wrześniu obchodzą rocznice zawarcia sakramentu małżeństwa, aby umocnione łaską Bożą wiernie trwały w swoim powołaniu. Niech Pan Bóg błogosławi ich związkom małżeńskim i rodzinnym.

2117. Módlmy się w intencji Eweliny o łaskę zdrowia psychicznego i fizycznego oraz o błogosławieństwo Boże dla jej rodziny.

2118.Módlmy się o szybki powrót do zdrowia Basi oraz potrzebne łaski dla Andrzeja i najbliższych.

2119. Módlmy się w intencji Małgorzaty, Renaty i Marka o łaskę zdrowia oraz o błogosławieństwo Boże dla ich rodzin.

2120. Módlmy się w intencji Benona i Barbary o łaskę zdrowia, potrzebne siły na czas choroby oraz błogosławieństwo Boże dla całej rodziny.

2121. Módlmy się w intencji Marioli, aby otrzymała łaskę pogodzenia się ze śmiercią syna i nie ulegała rozpaczy.

2122.Módlmy się o powrót do zdrowia po zawale dla Tadeusza oraz błogosławieństwo Boże dla jego rodziny.

Intencje modlitewne można zgłaszać telefonicznie- 895426452 lub na adres e-mail( zakładka DIAKONIE-KONTAKT DIAKONIA MODLITWY)

Halina i Janusz Chowaniec

HARMONOGRAM ZMIAN TAJEMNIC X, XI, XII 2022

ZGŁOSZENIE-DO-DIAKONII-MODLITWY

MSZA ŚWIĘTA WSPÓLNOTOWA

Serdecznie zapraszamy wspólnotę DK na Mszę Św w pierwszą niedzielę m-ca
2 października 2022 r. godz 11.30 (górny kościół) Sanktuarium Chrystusa Odkupiciela
Człowieka w Olsztynie.
Intencja Mszy Św : Za małżeństwa które w danym miesiącu obchodzą swoje jubileusze zawarcia sakramentu małżeństwa.
Diakonia Modlitwy zaprasza na wspólny różaniec przed Mszą Św o godz 11.00 (górny kościół).

Ala i Janek Pilipienko – para diecezjalna

REKOLEKCJE EWANGELIZACYJNE

Kochani!
Serdecznie zapraszamy na Rekolekcje Ewangelizacyjne.

Termin: 09-13.11.2022 r.

Miejsce: Gietrzwałd

(Dom pielgrzyma po kapitalnym remoncie, każdy pokój posiada łazienkę. Wyposażenie pokoi: pościel, ręczniki, czajnik, kubki)

Prowadzący: ks. Cezary Opalach

Koszt uczestnictwa:
– dorośli 650,00 zł od osoby
– dzieci od 3 lat do 7 lat – 450,00 zł
– dzieci do 3 lat 50,00 zł

Zgłoszenia przyjmują: Gosia i Mirek Andruszkiewicz tel. 609656274,
adres mail: mikrocom@yupo.pl

DIECEZJALNY DZIEŃ SKUPIENIA ANIMATORÓW i DIAKONII

Kochani.

 
Serdecznie zapraszamy na dzień skupienia animatorów i diakonii który odbędzie się 15 października (sobota) 2022r. w kościele św. Józefa w Olsztynie ul. Jagielońska 41.
 
Rozpoczęcie spotkania  – godz. 10.00 
Msza Św.
Po Mszy Św. przejście do sali i dalsza część  spotkania.

Mile widziane słodkości lub owoce.

Alina i Jan Pilipienko
Ks Mariusz Grabas

42 OGÓLNOPOLSKA PIELGRZYMKA KWC – PODSUMOWANIE

Odważ się żyć Dla Wolności

 

W dniu 24.09.2020 r. uczestniczyliśmy w 42 Ogólnopolskiej Pielgrzymce Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Na tegoroczne miejsce spotkania członków KWC została wybrana Leśna Podlaska a dokładnie Sanktuarium Matki Boskiej Leśniańskiej – „Matki Jedności i Wiary” oraz „Opiekunki Podlasia”.

Zawiązanie wspólnoty pielgrzymów z kilkunastu diecezji miało miejsce o godz.10:00 w kościele gdzie słowo otwarcia skierował do zgromadzonych Krajowy Moderator Krucjaty Wyzwolenia Człowieka Ks. Jarosław Błażejak. Następnie miała miejsce konferencja dr Roberta Derewendy wykładowcy KUL i Dyrektora Lubelskiego Oddziału IPN, który przybliżył postać Księdza Franciszka Blachnickiego w przestrzeni życia społecznego i politycznego.

Kustosz Sanktuarium w Leśnej Podlaskiej o. Dominik Partyka przedstawił w swoim wystąpieniu historię Sanktuarium oraz obrazu Matki Bożej – małej płaskorzeźby wykutej w polnym kamieniu o wymiarach 29 cm x 31 cm.

Kolejnym elementem pielgrzymki była Droga Krzyżowa ze świadectwami członków Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.

O godz. 15:00 została odprawiona Msza Święta, której przewodniczył ks. bp Tadeusz Bronakowski, Przewodniczący Zespołu KEP ds. Trzeźwości i Osób Uzależnionych. W homilii podziękował wszystkim, którzy ofiarowują wstrzemięźliwość od picia alkoholu, modlitwę i post w intencji osób uzależnionych. W trakcie procesji z darami chętni złożyli na ołtarzu deklaracje KWC.

Na zakończenie podano miejsce i termin przyszłorocznej pielgrzymki KWC – Częstochowa 09.09.2023 r.

Gosia i Janusz Szczerba

NIEDZIELA ŚWIADECTW

Kochani !

09.10.2022 r. w Biskupcu, w Parafii bł. Karoliny Kózkówny
odbędzie się Niedziela Świadectw.
Homilie podczas Mszy Św. o godz.: 7.30, 9.00, 10.30, 12.00 i 18.00 wygłosi ks. dr Cezary Opalach.

Otoczmy modlitwą Ewangelizatorów, ks. Cezarego a także wszystkie
małżeństwa, które będą miały możliwość usłyszenia o Domowym Kościele i
być może skorzystają z zaproszenia do wspólnoty.

„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” ( Łk 10, 2)

Małżeństwa, które chcą dołączyć do DE prosimy aby swoje świadectwa
przesłały  do ks. Cezarego Opalacha na adres mail:
cezary.opalach@uwm.edu.pl

ks. Cezary Opalach – Moderator Diakonii Ewangelizacji

Gosia i Mirek Andruszkiewicz – Diakonia Ewangelizacji

ROZPOCZĘCIE ROKU PRACY W REJONIE I

Inauguracja roku formacyjnego 2022/2023 w rejonie mrągowskim

Przywitaniem przez nową parę rejonową Justynę i Bartka Witkowskich oraz przedstawieniem nowego moderatora rejonowego ks. Henryka Przeździeckiego MS wspólnota rejonu mrągowskiego rozpoczęła uroczyście 37 rok oazowej formacji. Prowadzący wyjaśnili zebranym znaczenie hasła jubileuszowego roku pracy „Życie w świetle” oraz wymownego symbolu (widocznego na dwóch ekranach w prezbiterium saletyńskiej świątyni) opartego na fragmencie z Ewangelii: Kto idzie za Mną nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia(J 8, 21).

Centralnym punktem spotkania była Eucharystia. Przewodniczył jej wspomniany już kapłan i sprawował ją w intencji małżeństw, które w sierpniu i we wrześniu mają swoje rocznice ślubu. Za wszystkie zaś małżeństwa rejonu i wszystkich moderatorów kręgów modlił się ks. Robert Kaniowski. Posługę w konfesjonale pełnił moderator dwóch kręgów ks. Jan Ślęczka MS.

Homilia głównego celebransa przybliżyła słuchaczom znaczenie fiskalnej przypowieści Jezusa (Łk 16,1-13), szczególnie jej puenty: „Żaden człowiek nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!” (Łk 16,13). Wskazała na jej istotę, którą wcale nie są pieniądze a uczciwość człowieka w małych i wielkich sprawach, w pracy i płacy, w mediach (w związku z przypadającą niedzielą środków społecznego przekazu) jak też w odniesieniu do jego wiary.

W przygotowanej modlitwie wiernych mocno wybrzmiała intencja „o rychłą beatyfikację sługi Bożego Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu Światło-Życie i Domowego Kościoła, aby za jego wstawiennictwem Domowy Kościół rozwijał się w Polsce i na całym świecie prowadząc małżeństwa i rodziny do świętości”.

Proboszcz parafii dołączył jeszcze poranną prośbę generała saletynów o modlitwę za misjonarzy w Haiti, których życie zagrożone zostało w wyniku napadów na domy zakonne, na znak protestu wobec panującej w tym kraju totalnej biedy.

Po Mszy Świętej odbyła się Adoracja z rozważaniami autorstwa Marysi i Marka Stępniów, w których wskazali na „wdzięczność za tych, którzy zaprosili nas do wspólnoty i byli dla nas przykładem dobrego życia małżeńskiego i rodzinnego; którzy pokazali nam jak z wiarą i miłością służyć innym”. Po chwili modlitwy w ciszy serc nastąpiła Koronka do Miłosierdzia Bożego oraz błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.

Tradycyjnie już, na schodach kościoła, wszyscy zrobili sobie wspólne zdjęcie i udali się do domu parafialnego na ciepły posiłek oraz słodkości w ramach agapy, podczas której (po przywitaniu pary diecezjalnej Ali i Janka Pilipienko i ks. Sławomira Sokołowskiego oraz wręczeniu symbolicznych róż i pamiątek sierpniowym i wrześniowym jubilatom) świadectwami po przeżytych letnich rekolekcjach podzieliły się następujące małżeństwa: Dorota i Adam Radziszewscy (ORAR II), Ewa i Michał Juźwin (ORAR II), Halina i Stanisław Dytnerscy (ORDR II), Marzenna i Grzegorz Zdanuk (ONŻ III), Teresa i Krzysztof Sobiescy (rekolekcje tematyczne „Radość zobowiązań”), Ala i Jan Pilipienko (rekolekcje tematyczne „Dialog małżeński”) oraz Danuta i Kazimierz Meler (u sióstr w Szczytnie).

Na zakończenie para rejonowa wszystkim za wszystko podziękowała a moderator rejonowy wszystkich pobłogosławił – na wyjątkowy rok formacyjny, bo przygotowujący nas na przeżywanie jubileuszu pięćdziesięciu lat istnienia Domowego Kościoła (1973 – 2023).

Tekst: Grzegorz Joachim Jarmużewski

Współpraca: Dariusz Szukała, Arkadiusz Sowiński, Michał Juźwin

 

 

 

PODSUMOWANIE PRACY ROCZNEJ DOMOWEGO KOŚCIOŁA – CZĘSTOCHOWA 2022

„Nikt nie może stawić czoła życiu w sposób odosobniony.

(…)Potrzebujemy wspólnoty, ażeby nas wspierała, pomagała nam,

takiej, w której pomagamy sobie nawzajem patrzeć w przyszłość.”

(Papież Franciszek, Fratelli Tutti, 8)

Słowa Papieża Franciszka to motto, które towarzyszyło odpowiedzialnym Domowego Kościoła podczas podsumowanie pracy rocznej odbywającego się w częstochowskim seminarium w dniach 9-11 września 2022 roku. Pod czułym okiem Maryi, Matki z Częstochowskiego wizerunku, zawiązaliśmy wspólnotę 170 osób z całej Polski i z zagranicy. W piątek wieczorem rozpoczęło się spotkanie, w którym wzięły pary diecezjalne i pary filialne, pary odpowiedzialne za kontakty z zagranicę, księża moderatorzy diecezjalni Domowego Kościoła oraz para krajowa Małgorzata i Tomasz Kasprowiczowie z moderatorem krajowym DK ks. Damianem Kwiatkowskim. Wyjątkowymi gośćmi na spotkaniu były pary odpowiedzialne za DK na Litwie, Ukrainie i w Czechach. Z Krościenka przyjechały Elżbieta Kozyra i Maria Różycka z Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła, odpowiedzialne za sekretariat DK oraz posługujące na rekolekcjach w Centralnym Domu Rekolekcyjnym DK. Podczas podsumowania pracy rocznej towarzyszył nam również moderator generalny Ruchu Światło-Życie ks. Marek Sędek.

Spotkanie w Częstochowie było okazją do modlitwy we wspólnocie. Sobotni i niedzielny poranek zgromadził nas w seminaryjnej kaplicy na namiocie spotkania przed Najświętszym Sakramentem oraz na jutrzni, podczas której modliliśmy się psalmami w łączności z całym Kościołem. Sercem każdego dnia była Eucharystia. Sobotniej liturgii przewodniczył ksiądz biskup Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej. W homilii ksiądz biskup przywołał dwa bardzo sugestywne obrazy: drzewa i domu, w nawiązaniu do Ewangelii św. Łukasza (Łk6, 43-49). Dobre drzewo, żeby owocowało potrzebuje korzenia, ale również nowych gałązek. „ Patrzcie na całość” – mówił ksiądz biskup. Podobne „zintegrowanie” podkreślał, odwołując się do biblijnego obrazu domu. Aby budowla była trwała i piękna nie tylko potrzebne są mocne fundamenty, ale równie ważne są remonty wnętrza, których dokonujemy od czasu do czasu. Oba obrazy były punktem wyjścia do zachwytu do nad charyzmatem Ruchu. Jak utrzymać jego fenomen? „Budujcie na korzeniach” – mówił biskup Andrzej –na tradycji Kościoła, pielęgnujcie liturgię, biografię księdza F. Blachnickiego, spotkanie ze Słowem Bożym, ale również słuchajcie Ducha Świętego, tak, by tworzyć żywy Kościół.

Podczas niedzielnej Eucharystii Pan Bóg mówił również za pomocą obrazu, tym razem z przypowieści o synu marnotrawnym. Najpierw uderzyły nas słowa refrenu psalmu responsoryjnego „Wstanę i wrócę do mojego Ojca”, do których w homilii odwołał się moderator krajowy DK ks. Damian Kwiatkowski, przypominając o konieczności ciągłego nawracania się. Pan Bóg podarował nam charyzmat Ruchu Światło-Życie jako drogę do świętości, na której zdarzają się potknięcia i upadki, czasami „zafundowane” przez Boga, abyśmy nie popadli w pychę. To w Nim mamy pokładać nadzieję w naszej posłudze.

„Potrzebujemy wspólnoty (…) takiej, w której pomagamy sobie nawzajem patrzeć w przyszłość”. Jako wspólnota Domowego Kościoła stajemy u progu jubileuszu 50-lecia DK, przed nami „rok łaski od Pana”. Biblijne korzenie świętowania roku jubileuszowego przybliżył nam podczas konferencji ks. Sławomir Rachwalski, moderator diecezjalny DK archidiecezji gnieźnieńskiej. Nawiązując do 25 rozdziału Księgi Kapłańskiej, wskazał na etymologię słowa „jubileusz”. Rok jubileuszowy w tradycji judaistycznej ogłaszany był przez „jőbȅl”, czyli dźwięk baraniego rogu i był rokiem szczególnych łask: darowania wolności niewolnikom czy darowania długów. Mówiąc o duchowym przygotowaniu do obchodów jubileuszu, prelegent zachęcił nas, by wrócić do źródeł, do zrozumienia drogi formacji, która jest przez członków DK drogą do świętości. Rok jubileuszowy to czas, w którym jesteśmy zaproszeni do dziękczynienia za otrzymane łaski oraz pogłębienia i odnowienia relacji z Bogiem. Świętowanie jubileuszu tak naprawdę zaczynamy przed samym jubileuszem, dlatego ten rok formacyjny prowadzi nas do zaplanowanych na Jasnej Górze 9 września 2023 roku uroczystości jubileuszu 50-lecia Domowego Kościoła. Konferencja ks. Sławka była wprowadzeniem nas do pracy w grupach, w których wspólnie zastanawialiśmy się nad kondycją współczesnych rodzin, nie tylko Domowego Kościoła oraz szukaliśmy odpowiedzi na duchowe potrzeby rodziny.

Spotkanie odpowiedzialnych w Częstochowie było również okazją do refleksji nad minionym rokiem formacyjnym, a zwłaszcza pochyleniem się nad uczestnictwem małżeństw DK w rekolekcjach. Dzieliliśmy się tym tematem już podczas spotkań kręgów filialnych, które miały miejsce w sobotę. Spotkanie krąg filialnego było okazją do szukania jakie konkretne przedsięwzięcia możemy podjąć w diecezjach, aby świętować jubileuszu 50-lecia DK. Również w sobotni wieczór miało miejsce spotkanie par odpowiedzialnych z Czech, Litwy i Ukrainy, par odpowiedzialnych za kontakty z zagranicom z para krajową oraz moderatorem krajowym DK i moderatorem generalnym Ruchu Światło-Życie, a także skarbnikami DK. Był to czas nie tylko budowania jedności, ale również dzielenia się życiem wspólnoty DK poza granicami Polski. Liczbowy udział małżeństw DK w rekolekcjach przedstawiła nam Marysia z sekretariatu DK. Jesteśmy wdzięczni Bogu za to, że po dwóch latach pandemii, czasie „posuchy” rekolekcyjnej można zaobserwować ożywienie w tym obszarze.

Podczas sobotniej Eucharystii nastąpiło przekazanie posług. Czternaście par diecezjalnych oraz dwie pary odpowiedzialne za kontakty z zagranicą podjęły nową służbę, pobłogosławione przez księdza biskupa Andrzeja Przybylskiego.

Dowodem na to, że „potrzebujemy wspólnoty, aby nas wspierała” było świadectwo Wiktorii Zigert, pary krajowej z Ukrainy. Na spotkaniu była sama z wiadomych względów. Łzy wzruszenia ściskały nas za gardło, gdy Wiktoria dzieliła się doświadczeniem pierwszych dni wojny na Ukrainie i jej konsekwencji dla całej rodziny, dziękowała za wsparcie, pomoc ale również prosiła o zrozumienia dla tych, którzy przybyli do Polski. Nie zabrało słowa przepraszam.

Dla osób odpowiedzialnych za Domowy Kościół wrześniowe spotkanie w Częstochowie było nie tylko podsumowaniem pracy rocznej, lecz stało się wejściem w rok jubileuszowy.

Oblubieniec czeka już, oto dzień wesela…

Marlena i Adrian Ptaszyńscy
archidiecezja gnieźnieńska

za: http://www.dk.oaza.pl/aktualnosci/podsumowanie-pracy-rocznej-domowego-kosciola-czestochowa-2022/

POCZĄTEK ROKU 2022/2023 r. – PODSUMOWANIE

Życie w świetle” – nowy rok formacyjny rozpoczęty .

Nowy rok pracy 2022/23 rozpoczął się powakacyjnym inauguracyjnym spotkaniem Ruchu Światło-Życie w Nowym Kawkowie , w dniu 10.09.2022. Temat roku „Życie w świetle”.

Przywitał nas moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie ks. Krzysztof Laska . W spotkaniu Ruchu uczestniczyli członkowie oazy rodzin, oazy młodzieżowej oraz oazy osób dorosłych .

Spotkanie rozpoczęło się od świadectw uczestników rekolekcji wakacyjnych. Chętnych do dzielenia się swoimi przeżyciami było więcej niż się spodziewano . W związku z czym konieczne było wydłużenie czasu przeznaczonego na ten punkt spotkania . Osoby dzielące się swoim świadectwem mówili o swoim doświadczeniu spotkania Pana Boga podczas wakacyjnych formacji. Dzielili się swoimi wrażeniami, przeżyciami duchowymi i darami jakie otrzymali podczas rekolekcji. Umacniali obecnych ,że warto jeździć na rekolekcje aby się rozwijać i móc służyć innym i ich ubogacać . Po zakończeniu świadectw rozpoczęła się godzina odpowiedzialności.

W czasie tym świadectwem trzeźwości i trwania w KWC podzieli się uczestnicy spotkania. Przyjęto nowych członków KWC . Szli Oni ze swoimi deklaracjami w procesji do ołtarza aby je ofiarować Jezusowi . Nad Nimi modlili się inni członkowie KWC..

Po krótkiej przerwie rozpoczęła się Msza święta, której przewodnicz ks. K.Laska a kazanie wygłosił ks. Cezary Opalach. W celebracji Mszy świętej wzięli udział również inni księża moderatorzy Ruchu z naszej diecezji.

W kazaniu ks. Cezary mówił o miłości w świetle wolności, cyt.” Miłość wymaga wolności. Wolność w miłości nie jest wolna od służby. Jeżeli wierzymy w Chrystusa to musimy sobie służyć. Podejmujemy ten trud w życiu aby pokazać Bogu ,że Go kochamy.

Bóg w wolności zaprasza Maryję do współodkupienia świata. A jak ja ze swoja wolnością chcę współpracować z łaską Bożą w tym roku pracy ?Wszystko mo ale nie wszystko przynosi pożytek. Maryja uczy nas ,że nasza wolna wola jest tym co możemy ofiarować dla Jezusa .”

Ks. Cezary zasugerował ,iż w tym roku pracy możemy przyjąć postanowienia np. :

więcej uczestniczyć w Eucharystii

więcej miłości bliźniego

więcej zaangażowania w życie wspólnoty

Zakończył słowami : cyt .” Daj Boże aby inni patrząc na nas zachwycili się Bogiem „

Po zakończonej Eucharystii nastąpiło przekazanie posług par rejonowych oraz animatorów kręgów. Przyjęto również do wspólnoty DK p krąg po pilotażu

Na zakończenie spotkania odbyła się agapa.

 

 

 

MARSZ DLA ŻYCIA I RODZINY

Diakonia Życia w ramach

MARSZU DLA ŻYCIA I RODZINY w OLSZTYNIE

zaprasza do wspólnego wyjazdu na

NARODOWY MARSZ

DLA ŻYCIA I RODZINY

W WARSZAWIE

18 WRZEŚNIA 2022 GODZ. 6:30

z PLACU ROOSVELTA (przed hotelem Wileńskim)

ZGŁOSZENIA: Aleksandra i Janusz Prucnalowie tel. 600 089 948 oraz 606 980 948

KOSZT: 75 zł od osoby

 

„I ślubuję Ci” – wkrótce Narodowy Marsz dla Życia i Rodziny

„I ślubuję Ci” – wkrótce Narodowy Marsz dla Życia i Rodziny

MSZA ŚWIĘTA WSPÓLNOTOWA

Droga Wspólnoto !

 
Kochani,
serdecznie zapraszamy rodziny ,sympatyków DK w pierwszą niedzielę miesiąca na Mszę Św. 4 września 2022r. (niedziela) godz. 11.30 w kościele Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Olsztynie (górny kościół).
 
Intencja Mszy Św. – za rozpoczynający się rok formacyjny.
 
Diakonia Modlitwy zaprasza na wspólny różaniec przed Mszą Św.o godz. 11.00
 
Ala i Janek Pilipienko – para diecezjalna
 

LIST KRĘGU CENTRALNEGO 2022/23 – BOGU DZIĘKUJCIE, DUCHA NIE GAŚCIE !

BOGU DZIĘKUJCIE, DUCHA NIE GAŚCIE!

List kręgu centralnego na rok formacyjny 2022/2023

List kręgu centralnego 2022/23

Droga wspólnoto Domowego Kościoła! Przed nami nowy rok formacyjny „Życie w świetle”, rok prowadzący nas do pięćdziesiątej rocznicy pierwszych rekolekcji dla rodzin i powstania pierwszych kręgów Domowego Kościoła, rok jubileuszowy. Rok święty w tradycji judaistycznej był rokiem szczególnych łask, darowania wolności, własności. Dziś w Kościele jubileusz ma szczególny wymiar duchowy, w którym zaproszeni jesteśmy do pogłębienia i odnowienia relacji z Panem. To również czas spojrzenia, gdzie dziś jesteśmy jako wspólnota. Pięćdziesięciolecie prowokuje nas do tego, by przyjrzeć się początkom, ale również wyzwaniom stojącym przed nami.

Zaczerpnięte z Listu św. Pawła do Tesaloniczan wezwanie „Bogu dziękujcie” prowadzi do zatrzymania się i przypatrzenia się temu, za co mamy dziękować. Widzimy zatem, że lata, które minęły stają się dla nas źródłem cennych doświadczeń motywujących nas do dziękczynienia Panu Bogu. W pierwszej kolejności staje przed nami nasz Ojciec ks. Franciszek Blachnicki i jego genialne wyczucie, rozeznanie znaków czasu. Ojciec dostrzegał biedę duchową rodziny i ogromną potrzebę troski o rodzinę. Ks. Franciszek widział więcej, a więc dostrzegał również znaczenie katechumenatu rodzinnego w rodzinie chrześcijańskiej. Wynikiem zatroskania o duchowy wzrost małżonków były pierwsze rekolekcje dla rodzin w Krościenku w 1973 roku. Wtedy w dwóch turnusach wzięło udział 51 rodzin. Przeżycie rekolekcji stało się zalążkiem prowadzącym do pracy formacyjnej w ciągu roku. „W tej rodzinie wtedy jest jakaś inna atmosfera, cały styl życia. W sposób bardzo prosty, naturalny w tej rodzinie jest i modlitwa, i słowo Boże, i praktyka roku liturgicznego, liturgia… Cały ten styl życia decyduje dopiero i o trwałości samej rodziny, i o stałym pokoju w życiu rodziny. I w takim środowisku ludzie rzeczywiście dojrzali jako chrześcijanie” (Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych, nr 145, s. 12). Łącząc charyzmat, cel i metodę oazową z duchowością małżeńską Equipes Notre-Dame ks. Franciszek opracował program dla małżeństw mający na celu wsparcie ich na drodze ku dojrzałości chrześcijańskiej – „tworzenie autentycznych wspólnot chrześcijańskich daje możliwość wzrostu Nowego Człowieka, a Wspólnoty stają się ogniskami ewangelizacji i promieniowania nowej kultury, która polega na przenikaniu wszystkich dziedzin i przejawów życia wartościami Ewangelii” (Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych, nr „0”, wydanie zebrane, t. 1, s 18). W 1974 r. do współpracy przy rodzącym się DK Ojciec Franciszek zaprosił siostrę Jadwigę Skudro RSCJ. Siostra Jadwiga, jak często mawiał Ojciec Franciszek, miała „wyczucie charyzmatu”, a zarazem pilnowała wierności wobec programu i form. „W tej sytuacji oazy rodzin i wywodzący się z nich Ruch Wspólnoty Rodzinnej, jakim jest Domowy Kościół stanowią także cenny charyzmat – dar jakim Ruch może służyć Kościołowi” – pisał Założyciel (Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych, nr 89 s. 26).

Zachwyt, jakiego doznały małżeństwa tworzące pierwsze kręgi, stał się zaczynem rozlewającym się na całą Polskę. „Wyjątkowo szybki i owocny rozwój kręgów rodzinnych Ruchu Światło-Życie w Polsce mówi sam przez się o potrzebie i wielkiej wartości tak rozumianej «duchowości małżeńskiej», o jej ważności tak dla trwałości, jak i szczęścia poszczególnych małżeństw” (Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych, nr 24, wydanie zebrane, t. 3, s. 317). Realizacja założeń Ojca, by każda rodzina stawała się świadectwem braterskiej miłości, przeżywania duchowości małżeńskiej, wspólnego podążania do świętości owocowała powstawaniem wciąż nowych kręgów. Konsekwencją powiększającej się wspólnoty była podjęta w 1978 r. próba skoordynowania pracy kręgów. Jej wynikiem są pierwsze struktury ruchu wspólnoty rodzinnej w ramach Ruchu Światło-Życie. Zarysowane zostały w nich obowiązki par animatorskich, rejonowych oraz diecezjalnych.

Winniśmy mieć poczucie bezustannej potrzeby poznawania i pogłębiania tożsamości naszego charyzmatu. On właśnie w znacznym stopniu definiuje nas samych, naszą wiarę i jest znakiem wobec współczesności. I choć mamy świadomość, że dziś właśnie my jesteśmy tymi, którzy tworzą wspólnotę, to nie od nas bierze ona swój początek. Ktoś zaprosił nas do podążania właśnie tą drogą. W naszych sercach rodzi się wdzięczność za całe dzieło Ruchu Światło-Życie, za Domowy Kościół, za Ojca Franciszka i za s. Jadwigę, za tych wszystkich kapłanów i małżeństwa, którzy podjęli dzieło troski o życie duchowe wspólnot małżeńskich, za członkinie Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła i za wszystkich tych, którzy wyciągnęli swą dłoń zapraszając nas do pogłębiania naszego życia małżeńskiego właśnie w tej wspólnocie.

‒      Jakie elementy historii Domowego Kościoła są mi znane?
‒      Jak wyraża się moja pamięć o osobach, dzięki którym jestem w Domowym Kościele?

 

Dziś Domowy Kościół rozwija się we wszystkich diecezjach w Polsce. Mamy ok. 4500 kręgów, do których należy ok. 40 000 osób. Małżeństwa formują się również poza granicami naszego kraju: w Austrii, Australii, Belgii, Bułgarii, Czechach, Danii, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, Kanadzie, Litwie, Niemczech, Norwegii, Słowacji, Szwecji, Ukrainie, USA, Węgrzech, Wielkiej Brytanii oraz Włoszech. Radością napawa nasze serca fakt, iż oprócz kręgów zagranicznych, w których formują się polskie małżeństwa, zawiązują się i trwają tam kręgi małżeństw rdzennych mieszkańców poszczególnych krajów. W sumie poza granicami Polski formuje się ok. 4400 osób w 555 kręgach. Rozwój duchowy małżeństw odbywa się przez codzienną pracę w małżeństwie i rodzinie, na comiesięcznych spotkaniach kręgu oraz
w przeżywaniu rekolekcji formacyjnych. Oprócz rekolekcji formacji podstawowej, jako oddolna potrzeba wynikająca z bezustannej dynamiki rozwoju Domowego Kościoła, wprowadzone zostały rekolekcje specjalistyczne: sesja o pilotowaniu kręgów, Oaza Rekolekcyjna Diakonii Rekolekcji I i II stopnia, rekolekcje dla par rejonowych i diecezjalnych. Rekolekcje te stały się już trwałym elementem naszej formacji, aby w codzienności życia dostrzegać i realizować jeszcze pełniej duchowość małżeńską, apostolstwo i misyjność Kościoła, aby uczyć się służyć bliźniemu.

Na drodze rozwoju naszej wspólnoty nie możemy pominąć trudnych doświadczeń ostatnich lat. Zapewne wielu z nas dotknęła pandemia i jej skutki. Zatem spoglądamy także na taki czas, kiedy nie mogliśmy doświadczać wspólnych spotkań w kręgach czy też podczas rekolekcji. Widzimy, jak wielka to była lekcja pokory, szukania nowych możliwości spotkania, jak również odkrywania głębi wartości małżeństwa i rodziny. Stwierdzamy, że ten okres był czasem dojrzałej odpowiedzialności we wspólnocie za siebie nawzajem. Jak głęboko w naszych sercach wpisały się słowa Ojca Świętego: „Nikt nie może stawić czoła życiu w sposób odosobniony. (…) Potrzebujemy wspólnoty, ażeby nas wspierała, pomagała nam, takiej, w której pomagamy sobie nawzajem patrzeć w przyszłość” (Papież Franciszek, Fratelli Tutti, 8). One ciągle wybrzmiewają także dziś, gdy trwa wojna w Ukrainie. Dziękujemy Bogu za każdą i każdego z Was, za Waszą modlitwę, otwartość, gotowość, wsparcie, pomoc, solidarność, dobre słowo, dzielenie się tym, co posiadacie.
Te doświadczenia stały się na pewien sposób sprawdzianem naszej drogi formacji: „dojrzałość chrześcijańska polega na tym, że ja, obojętnie w jakim wieku, w jakiej sytuacji, zawsze postępuję w moim życiu według słowa Bożego, że po prostu dla mnie zawsze normą, kryterium działania jest słowo Boże przyjmowane z wiarą” (Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych, nr 145, s. 11).

Jubileusz to czas radosnego dziękczynienia za wielkie dzieła Boże połączonego z pokornym uznaniem słabości, które stały się naszym udziałem. W historii DK nie brakuje trudnych sytuacji, które – jak wierzymy – Pan Bóg dopuścił, by potem wyprowadzić z nich coś nowego, jeszcze większe dobro. Święty Jan Paweł II przypomniał, że jubileusz jest czasem „oczyszczenia pamięci”, a także szczególnym czasem nawrócenia i wzajemnego pojednania. „Uznanie błędów przeszłości pozwala uwrażliwić nasze sumienia na współczesne uchybienia, otwierając przed każdym z nas drogę nawrócenia. (…) Wyznając nasze winy, jednocześnie wybaczamy innym winy popełnione wobec nas. (…) Jubileusz staje się zatem dla wszystkich sprzyjającą sposobnością do głębokiego nawrócenia się na Ewangelię.
Z przyjęciem przebaczenia Bożego wiąże się powinność przebaczenia braciom i dążenia do wzajemnego pojednania” (Papież Jan Paweł II, Homilia z mszy w Dzień Przebaczenia, Watykan 12 marca 2000 r.). Chcielibyśmy bardzo, by w czasie Jubileuszu DK objawiła się w nas i między nami łaska miłosierdzia i pojednania.

‒      W jakim wymiarze działania DK wyraża się moja odpowiedzialność we wspólnocie?
‒      Na czym polega moje zaangażowanie w życie kręgu, rejonu, diecezji?
‒      Patrząc na moją historię bycia w DK, jakie sytuacje, wydarzenia, osoby są dla mnie dziś wezwaniem do  przebaczenia i pojednania?

Święty Paweł we wspomnianym tytułowym cytacie mówi o dziękczynieniu Bogu, a z niego wypływać ma poddanie się działaniu Ducha Świętego. Rok jubileuszowy wzywa nas do tego, by spojrzeć dalej. Co przed nami? Z troską dostrzegamy niepokojące zjawiska w naszym życiu społecznym, codzienne trudności, które dotykają każdego, a zwłaszcza rodzinę, także budzące nasz sprzeciw patologie życia społecznego. Nie sposób nie zacytować tu słów naszego Założyciela Czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego: „Największy grzech nas, chrześcijan, katolików, członków wspólnoty Kościoła to ten,
że każdy z nas zamyka się w swoim małym świecie, wyłącza ze swojej świadomości sprawy dobra ogólnego, sprawy braci, Kościoła, narodu i myśli: niech się inni o to martwią”.
Na podstawie powyższych słów Ojca Franciszka należy porzucić bierność, wyjść ze strefy komfortu, zejść z kanapy i aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym, abyśmy byli w świecie i swoim otoczeniu „prawdziwymi świadkami nadziei” (Deklaracja XXIX Kongregacji Odpowiedzialnych, Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych, nr 94, s. 45). Tego wszystkiego nie możemy postrzegać jako aktywizm czy działanie, ale winniśmy otwierać nasze serca i być świadkami miłości w otaczającej nas codzienności życia. Byśmy mogli tego dokonać potrzebna jest nieustanna ewangelizacja. Wpierw uświadamianie najpierw sobie, kim dla mnie jest Jezus, a następnie stawanie się świadkami wiary pomiędzy sobą: w małżeństwie, w relacji do dzieci, rodziny i tych, których dobry Bóg stawia na naszej drodze. „Dlatego w łonie rodziny świadomej tego zadania, wszyscy członkowie jej ewangelizują, a także podlegają ewangelizacji. Rodzice nie tylko dzielą się z dziećmi Ewangelią, ale mogą od nich odebrać tę Ewangelię wyrażoną głęboko życiem. Rodzina staje się głosicielką Ewangelii dla wielu innych rodzin oraz dla otoczenia, w którym żyje” (Papież Paweł VI, Adhortacja Apostolska Evangelii Nuntiandi, 71). Dziś z perspektywy pięćdziesięciu lat naszej wspólnoty postrzegamy to jako wciąż aktualne zadanie. Nie możemy osiąść na laurach, zachwycać się tym, co już jako wspólnota doświadczyliśmy,
co osiągnęliśmy i zatrzymać się tylko na wspomnieniach. Jako wspólnota ciągle jesteśmy wezwani do głoszenia Jezusa innym. W perspektywie powyższych słów, patrząc na to, co przed nami należy przywołać słowa ks. Franciszka: „Musimy myśleć długofalowo i nastawić się na systematyczną pracę w duchu wierności wobec charyzmatu Ruchu” (ks. Franciszek Blachnicki, Charyzmat i wierność, s. 169).

‒      Na ile jestem gotów wyjść poza strefę swojego komfortu, by stawać się prawdziwym świadkiem nadziei?

Przygotowując się do świętowania jubileuszu pięćdziesięciolecia chcemy w szczególny sposób pamiętać o tym w wymiarze duchowym. Od październikowego spotkania w kręgu zachęcamy przez kolejne dziewięć miesięcy do podjęcia nowenny. Jako modlitwę proponujemy na zakończenie spotkania odmawianie Aktu Konstytutywnego Ruchu. Niech ta modlitwa jeszcze bardziej ożywia w nas świadomość, że nasz Ruch, w którym trwamy, jest dziełem Niepokalanej.

Rok jubileuszowy łączy w sobie kilka ważnych rocznic:

  • 11 czerwca 1973 r. kard. Karol Wojtyła uroczyście oddał Ruch Światło-Życie Niepokalanej, Matce Kościoła,
  • w II i III turnusie 1973 r. odbyły się pierwsze Oazy Rodzin w Krościenku,
  • powstał pierwszy krąg w Lublinie,
  • 50 rocznica Centralnej Oazy Matki,
  • 60 rocznica Oazy Niepokalanej,
  • 65 rocznica powstania Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła.

Przed nami nowenna przygotowania, a później cały rok świętowania, który staje się doskonałą okazją do dziękowania dobremu Bogu. W wymiarze wspólnotowym chcemy pielgrzymować 9 września 2023 r. do stóp Częstochowskiej Pani na Jasnej Górze, by za przyczyną Najlepszej z Matek dziękować Panu Bogu. Już dziś zapraszamy do zaplanowania oraz podjęcia trudu pielgrzymowania, by na jasnogórskich błoniach nie zabrakło tych, którzy mogą uczestniczyć w złotym jubileuszu Domowego Kościoła.

Czcigodny Sługo Boży, ks. Franciszku, wstawiaj się za nami i pomagaj żyć charyzmatem, który nam pozostawiłeś.

krąg centralny Domowego Kościoła:

Małgorzata i Tomasz Kasprowiczowie – para krajowa DK

Damian Kwiatkowski – moderator krajowy DK

Urszula i Andrzej Rychliccy – para filialna krakowska

Monika i Jarosław Kołodziejczykowie – para filialna lubelska

Dorota i Jacek Skowrońscy – para filialna pelplińska

Jolanta i Piotr Soroka – para filialna poznańska

Alicja i Piotr Kuropkowie – para filialna śląska

Beata i Krzysztof Krawczykowie – para filialna warszawska

Renata i Dariusz Borkowscy – skarbnicy DK

Elżbieta Kozyra i Maria Różycka – sekretariat DK