„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś to przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś tym, którzy są jak małe dzieci. Tak, Ojcze. Bo tak się Tobie podobało.” (Mt 11,25-26)

Niech nas ku byciu jak małe dzieci, prowadzą słowa Świętego Franciszka Salezego: „Nasza dusza jest prosta, jeżeli niczego innego nie pragnie, tylko miłości Bożej w tym wszystkim, co robi.”!

„Potem zaczął czynić wyrzuty miastom, w których dokonał najwięcej cudów, za to, że się nie nawróciły.” (Mt 11,20)

Na myśl przychodzą mi, Panie, miasta, w których dokonałeś wiele cudów, za sprawą papieskiej posługi duszpasterskiej Jana Pawła II, podczas jego licznych pielgrzymek do Polski oraz innych krajów w Europie i na świecie! Tak wiele cudów w moim życiu oraz w życiu moich bliskich dokonałeś już do tej pory, a mnie i moim bliskim mimo wszystko wciąż tak trudno przychodzi nawracanie się w duchu Ewangelii. Być może mamy problemy ze zrozumieniem i wprowadzaniem w życie wskazówki wyrażonej w rozważaniach paulistów do dzisiejszej Ewangelii: „Tylko ten, kto się nieustannie zachwyca, nie przyzwyczai się do cudów.”?

„Zapewniam was: Jeśli ktoś poda choćby kubek zimnej wody jednemu z tych najmniejszych ze względu na to, że jest moim uczniem, nie utraci swojej zapłaty.” (Mt 10,42)

Panie Jezu, dziękujemy Ci za Twoje zapewnienie, iż nikt z nas nie utraci swojej zapłaty za postawę czynnej troski o Twoich uczniów. Duchu Święty, wspomagaj nas Twoim darami, abyśmy postawę taką w sobie wytrwale pielęgnowali i rozwijali!

„Szczęśliwe wasze oczy, że widzą, i uszy, że słyszą.” (Mt 13,16)

W myśl zeszłorocznych rozważań paulistów „każdy z nas może uważać się za szczęśliwego, zwłaszcza wówczas, kiedy doświadczamy, że słowo Boże burzy nasz święty spokój, chce nas wyprowadzić z utartych schematów, wyrwać z religijnej rutyny.” A dzieje się to  wyjątkowo intensywnie podczas przeżywania każdych rekolekcji.

„Każdy, kto ze względu na Mnie opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć więcej otrzyma i będzie miał udział w życiu wiecznym.” (Mt 19,29)

Niech nas  do odważnego i konsekwentnego podążania za Tobą, Panie, drogą wypływającą z przesłania Ewangelii, inspirują słowa rozważań paulistów na dziś: „To, co zostawiamy, aby pójść za Jezusem, jest zawsze mniej wartościowe, niż to, co od Niego otrzymujemy.”!

„A gdy staniecie przed sądem, nie martwcie się o to, co i jak macie mówić. Właśnie wtedy będzie  wam dane, co macie mówić, bo nie wy będziecie mówili, ale Duch waszego Ojca przemówi przez was.” (Mt 10,19-20)

Duchu Święty, przemawiaj przez nas, ilekroć przychodzi nam stawać przed sądem ludzkim w różnej jego formie! Udzielaj nam w takich sytuacjach łaski Twojego światła i Twojej mocy!

„Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.” (Mt 10,8)

Przepraszam Cię, Panie, za to, że pomimo towarzyszącej przyjęciu postawy dawania radości, tak trudno  przychodzi mi jej praktykowanie! Spraw, by inspirowały mnie w tej kwestii słowa Świętego Łukasza: „Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu.” (Dz 20,35 wg Biblii Tysiąclecia); „Szczęście polega bardziej na dawaniu niż braniu.” (Dz 20,35 wg Biblii Paulistów)!

„Idźcie i głoście: Nadchodzi już królestwo niebieskie.” (Mt 10,7)

Spraw, Panie, by w wypełnianiu tego zaszczytnego zadania umacniały nas słowa pieśni na kanwie Ewangelii: „Szukajcie wpierw Królestwa Bożego/ I Jego sprawiedliwości,/ A wszystko inne będzie wam przydane.”!

„Żniwo wprawdzie jest wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, aby wysłał robotników na swoje żniwo.” (Mt 9,37)

Pięknie wyraża tę prawdę refren oazowej i pielgrzymkowej pieśni: „Wiele jest serc, które czekają na Ewangelię. Wiele jest serc, które czekają wciąż.” Spraw, Panie, aby nigdy i nigdzie nie zabrakło głoszących Ewangelię! Głoszących Ewangelię czynem i słowem! Słowem mówionym, pisanym i śpiewanym!

„Ufaj, córko! Twoja wiara cię uzdrowiła.” (Mt 9,22)

Czyż nie mówisz tak także, Panie, do każdej i każdego z nas, ilekroć dostrzegasz w nas wiarę podobną do wiary kobiety z dzisiejszej Ewangelii? Tylko czy zawsze i wszędzie wiarę taką przejawiam?

„Znajdziecie ukojenie dla waszych dusz. Bo moje jarzmo jest łatwe do niesienia, a mój ciężar lekki.” (Mt 11,29-30)

Lata mojego życia  potwierdzają słuszność puenty rozważań do dzisiejszej Ewangelii sprzed trzech lat, autorstwa Judyty Syrek, na łamach „Gościa Niedzielnego”: „Warto wypłakać się przed Bogiem i oddać wszystko Jego mocy.”

„Nikt nie przyszywa łaty z nowego materiału do starego ubrania, bo łata się oderwie i powstanie jeszcze większe rozdarcie.” (Mt 9,16)

Dla ludzi, których serca biją w oazowym rytmie, bliskie powinny być słowa Świętego Pawła Apostoła, które przychodzą na myśl jako komentarz do Twojego, Panie, prostym językiem wyrażonego  pouczenia, płynącego z dzisiejszej Ewangelii: „Jeśli ktoś jest w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, przeminęło, a nastało nowe.” (2Kor 5,17) Oby, zawsze i wszędzie, przemijało w nas to, co dawne, a nastawało nowe, zgodnie z planem Bożym wobec naszego życia!

„Wierzysz, ponieważ Mnie ujrzałeś? Szczęśliwi ci, którzy nie zobaczyli, a uwierzyli.” (J 20,29)

Pomóż mi, Panie,  z wdzięcznością przyjmować  i z determinacją rozwijać każdy, choćby najmniejszy, przejaw łaski wiary w moim sercu!

„Dlaczego złe myśli opanowały wasze serca?” (Mt 9,4)

Przepraszam Cię, Panie za wszystkie złe myśli, które kiedykolwiek i gdziekolwiek opanowały moje serce! Za wszystkie grzechy, które z nich w moim życiu wyniknęły!

„Wówczas wszyscy mieszkańcy miasta wyszli Jezusowi naprzeciw, a gdy Go zobaczyli, prosili, żeby opuścił ich krainę.” (Mt 8,34)

Przepraszam Cię, Panie, za wszystkie sytuacje w moim życiu, w których i ja prosiłem Cię, byś opuścił krainę mojego serca, mojej duszy i mojego umysłu!

„Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?” (Mt 8,27)

Niechże to pytanie prowadzi mnie nieustannie do wytrwałego powierzania Tobie, Panie, wszystkich ważnych spraw w życiu moim i moich bliskich!

„A według was, kim jestem?” (Mt 16,15)

Kim dla każdej i każdego z nas jest Chrystus, Syn Boga żywego? Czy stawiam sobie regularnie to pytanie? Czy moja odpowiedź wpływa na moje myśli, słowa i czyny i kieruje je na realizację Bożego planu wobec mojego życia?

„Kto nie bierze swego krzyża i nie naśladuje Mnie, nie jest Mnie godny.” (Mt 10,38)

Przepraszam Cię, Panie, za wszystkie sytuacje w moim życiu, w których zaniedbywałem branie swego krzyża i naśladowanie Ciebie, czyniąc się niegodnym Ciebie. Umacniaj i oświecaj mnie darami Ducha Świętego, abym tę zgubną postawę wytrwale zmieniał!

„Idź, niech ci się stanie tak, jak uwierzyłeś.” (Mt 8,13)

Wzbudzaj we mnie wiarę setnika z dzisiejszej Ewangelii, Panie, wszak to od jej miary mojej wiary zależy miara Twojego działania w moim życiu!

„Gdy zszedł z góry, podążał za Nim wielki tłum.” (Mt 8,1)

Czy zawsze i wszędzie podążam konsekwentnie za Tobą, Panie, ilekroć schodzisz z góry Twojego majestatu ku mojej ziemskiej codzienności?

„Każdy, kto słucha tych moich słów i wprowadza je w czyn, jest podobny do człowieka rozsądnego, który zbudował dom na skale.” (Mt 7,24)

Pomóż mi, Panie, być człowiekiem rozsądnym, który buduje dom swojego życia na skale Twoich drogowskazów! Spraw, by inspirowały mnie w tym zadaniu słowa modlitwy, z powstałej na kanwie Twojej przypowieści o budowaniu domu na skale lub na piasku, pieśni „Dom na skale”: „Na to nasze budowanie,/ Boże połóż wszechmocną dłoń/ Kto Ci ufa Panie/ Mocny jest jak granit,/ I szczęśliwie zbuduje dom”!

„Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo.” (Łk 1,80)

W przeszłości słowa te odnosiłem szczególnie do dzieci, w teraźniejszości odnoszę do wnucząt a w przyszłości, jeśli taka będzie wola Boża, odniosę do prawnucząt.

„Wszystko więc, co chcielibyście, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. Tego bowiem wymaga Prawo i Prorocy.” (Mt 7, 12)

Dziękuję Ci, Panie za Twoją złotą zasadę postępowania i proszę Cię o łaski potrzebne do wytrwałego stosowania jej w moim życiu oraz w życiu moich najbliższych!

„Wyjmij najpierw belkę z własnego oka, a wtedy przejrzysz i będziesz mógł wyjąć drzazgę z oka twojego brata.” (Mt 7,5)

Panie, Ty wiesz jak trudne i bolesne jest wyjmowanie każdej belki z własnego oka. A przecież bez tej operacji nikt z nas nie przejrzy, aby móc wyjmować drzazgi z oczu naszych braci i sióstr. Wspomagaj nas więc, Panie, we właściwym sposobie upominania naszych braci i sióstr!

„Kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, do tego i Ja się przyznam przed moim Ojcem, który jest w niebie. Ale jeśli ktoś się Mnie wyprze przed ludźmi, tego i Ja wyprę się przed moim Ojcem, który jest w niebie.” (Mt 10,32-33)

Dzięki Ci Panie za jakże ważną obietnicę i przestrogę na drodze mojego doczesnego życia!  Spraw, by były one dla mnie drogowskazami, prowadzącymi do pełni życia, tu na ziemi i w wieczności!

„Szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a wszystko inne będzie wam dodane.” (Mt 6,33)

Tak wiele razy dane mi było słuchać, śpiewać i grać na gitarze pieśń opartą o Twoje słowa, Panie. I tak wiele razy w przesłanie zawarte w jej słowach powątpiewałem. Działo się to nader często w sferze moich myśli, słów, czynów i zaniedbań. Przepraszam Cię dziś, Panie, za to i proszę o łaskę wytrwałego szukania najpierw królestwa Bożego, aby wszystko inne było mi, w życiu moim i w życiu moich bliskich,  dodane!

„Oko jest lampą ciała. Jeśli więc twoje oko jest dobre, całe twoje ciało jest w światłości.” (Mt 6,22)

Duchu Święty, prowadź mój jakże często chory wzrok w myśl oazowej pieśni: „Otwórz me oczy, chcę widzieć Jezusa. I być bliżej Niego i kochać goręcej.”! Prowadź mój wzrok w duchu pięknych i ważnych wydarzeń w moim życiu jak dla przykładu zeszłoroczny Wieczór Uwielbienia połączony z koncertem zespołu NiemaGOtu , czy też tegoroczny połączony z koncertem zespołu anMari, w mrągowskim amfiteatrze nad pięknym jeziorem Czos!

„Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone Twoje imię.” (Mt 6,9)

Ojcze nasz, niech będzie uświęcone Twoje imię! W moich myślach, słowach i czynach! W moim życiu osobistym, małżeńskim, rodzinnym i zawodowym! W każdym miejscu i  w każdym czasie! We wszystkim, co czytam i co piszę! We wszystkim, czego słuchają moje uszy, co oglądają moje oczy!

„A Twój Ojciec, który widzi także to, co ukryte, nagrodzi ciebie.” (Mt 6,4 Mt 6,8 Mt 6,18)

W czasach mojej młodości była, prowadzona przez polską telewizję, akcja przychodzenia innym z pomocą, pod wymowną nazwą „Niewidzialna ręka”. Czy była ona inspirowana Twoimi słowami, Panie, na temat jałmużny, modlitwy i postu na kartach Ewangelii?

„Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za waszych prześladowców.” (Mt 5,44)

Pomóż nam, Panie, spoglądać z miłością na naszych nieprzyjaciół i modlić się za naszych prześladowców! Tych bliższych i tych dalszych! Znanych nam osobiście lub z pierwszych stron gazet, z wiadomości radiowych, telewizyjnych czy internetowych!