„A Ja wam mówię: Nie zwalczajcie zła złem, lecz jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi.” (Mt 5,39)

Duchu Święty, obdarz mnie łaską zrozumienia tych trudnych słów oraz wprowadzania ich do mojego życia! Bo czyż nie są uderzeniem w prawy policzek wszystkie krzywdy, jakich w nim doświadczam? Poczynając od krzywd zdawanych mi przez najbliższych? Chroń mnie, Panie, od żądzy odwetu, zemsty i wszelkiej przemocy! Od odpowiadania bliźnim pięknym za nadobne!

„A widząc wielkie tłumy ludzi, litował się nad nimi, gdyż byli udręczeni i porzuceni jak owce, które nie mają pasterza.” (Mt 9,36)

Pomóż mi, Panie, dostrzegać i słuchać pasterzy, których, litując się nade mną, posyłasz do mnie, począwszy od lat dziecięcych i młodzieńczych!

„A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swym sercu.” (Łk 2,51)

Tak wiele słów kierujesz do mnie, Panie, począwszy od  dzieciństwa i młodości! Czy zachowuję je wszystkie w swym sercu za przykładem Twojej matki Maryi?

„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś to przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś tym, którzy są jak małe dzieci.” (Mt 11,25)

Parafrazując słowa Kolędy Dla Nieobecnych, pozwalaj nam, Panie, w każdym dniu naszego życia, cieszyć się dzieckiem w nas, abyś mógł objawiać nam Ciebie jako Drogę, Prawdę i Życie! Abyś był naszym niezawodnym Drogowskazem do pełni szczęścia tu na ziemi i w wieczności!

„Idźcie i głoście: Nadchodzi już królestwo niebieskie.” (Mt 10,7)

Spraw, Panie, by zbytnie przywiązanie do spraw doczesnych nie przesłaniało mi Twojego drogowskazu ku sprawom wiecznym!

„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Przyszedłem nie po to, aby je znieść, ale wypełnić.” (Mt 5,17)

Dzięki Ci, Panie za Twoje przyjście na ziemię i wypełnienie Prawa i Proroków! Pomóż nam słowa Twoje, wsparte Twoimi dziełami, wytrwale studiować i rozważać! A pomocą w codziennym podejmowaniu tego zaszczytnego zadania niech będzie dla nas radość, jaką niosą wszystkie zobowiązania wynikające z małżeńskiej formacji w Domowym Kościele – rodzinnej gałęzi Ruchu Światło-Życie!

„Tak też niech świeci wasze światło dla ludzi, aby widzieli wasze dobre czyny i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie.” (Mt 5,16)

Czy ludzie, patrząc na mnie i na moich bliskich, widzą nasze dobre czyny i chwalą naszego Ojca, który jest w niebie? Czy świeci dla nich światło, moje i moich bliskich? Czy mogę i możemy każdego dnia naszego życia zaśpiewać, szczerze i zgodnie z prawdą, oazową i pielgrzymkową pieśń: „My jesteśmy na ziemi światłem Twym”?

„A on wstał i poszedł za Nim.” (Mt 9,9)

Pomóż mi, Panie, jak powołany przez Ciebie Mateusz, wytrwale wstawać w reakcji na Twoje wołanie „Pójdź za Mną!” i chodzić za Tobą, w mojej codzienności, w duchu Ewangelii!

„Zapewniam was: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej od wszystkich, którzy wrzucali do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało, a ona ze swego ubóstwa wrzuciła wszystko, co miała, całe swoje utrzymanie.” (Mk 12,43-44)

Z pomocą w zrozumieniu powyższych słów z Ewangelii przychodzi puenta rozważań Andrzeja Macury na łamach „Gościa Niedzielnego” przed trzema laty: „Nie jest ważne, ile Bogu ofiaruję, ale jaką część tego, co mam. Jeśli daję wszystko, to choćby i mało, daję najwięcej.”

„A wielki tłum chętnie Go słuchał.” (Mk 12,37)

Czy słucham Cię chętnie, Panie, w każdej sytuacji mojego życia i w każdych jego okolicznościach?

„Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne a Ja wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Bo moje ciało naprawdę jest pokarmem, a moja krew naprawdę jest napojem.” (J 6,54-55)

Odkąd posługuję w parafii jako dorosły ministrant i lektor dane mi częściej przyjmować Cię, Panie, zarówno pod postacią chleba jak i pod postacią wina! Bogu niech będą dzięki za to piękne, wzniosłe, a nade wszystko inspirujące, duchowe doświadczenie!

„Czyż nie dlatego błądzicie, że nie znacie Pisma ani mocy Boga?” (Mk 12,24)

Dzięki Ci, Panie, za cenną wskazówkę, jak żyć, by nie błądzić! Nie błądzić myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem!

„Oddajcie cesarzowi, co cesarskie, a Bogu to, co Boskie.” (Mk 12,17)

Spraw, Panie, by Twoja rada pomagała mi, z determinacją, służyć Bogu i Ojczyźnie w codzienności mojego powołania! Pomóż mi, wytrwale i konsekwentnie, dążyć do tego, by w świetle Twoich słów, stawać się z każdym dniem mojego życia, zarówno coraz lepszym obywatelem, jak i coraz lepszym chrześcijaninem!

„Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym.” (Mk 12,10)

Dzięki Ci, Panie, za wszystkie konstruktywne skojarzenia z powyższymi słowami!

„Tak bardzo bowiem Bóg umiłował świat, że dał swojego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne.” (J 3,16)

Oto, jak ów fragment Ewangelii komentują dziś w swoich rozważaniach pauliści: „Miłość Boża przekracza wszystkie razem wzięte piękne historie miłosne w literaturze, muzyce i sztuce. Miłość Boża jest największa.” Obym czerpał ze źródeł tej miłości jak najczęściej i jak najpełniej! Obym się jej nigdy i nigdzie nie sprzeniewierzył! Obym jej, nigdy i nigdzie, nie odrzucił i nie zmarnował!

„To i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię.” (Mk 11,33)

Pomóż mi, Panie, spotykać się zawsze z Tobą na modlitwie w szczerości mego serca, abym mógł usłyszeć Twoje odpowiedzi na najbardziej nurtujące mnie w życiu pytania!

„Wierzcie, że otrzymaliście wszystko, o co prosicie w modlitwie, a to wam się stanie.” (Mk 11,24)

Takiej modlitwy uczysz mnie, Panie. Do takiej modlitwy mnie zapraszasz. A jaka jest moja modlitwa? Czy pełna wiary w to, że otrzymałem wszystko, o co w niej proszę?

„Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie.” (Mt 26,41)

Dzięki Ci, Panie, za prostą wskazówkę, jak iść przez życie, by nie ulegać w nim przeróżnym pokusom!

„Wiecie, że ci, którzy są uznawani za władców narodów, ciemiężą je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak powinno być wśród was. Ale kto by chciał stać się wielki między wami, niech będzie waszym sługą.” (Mk 10,42-43)

Duchu Święty, wspomagaj każdą i każdego z nas w przyjmowaniu w naszym życiu postawy służby! Służby na miarę sprawowanej władzy, na miarę posiadanej wielkości! Służby na miarę otrzymanych od Boga talentów, uzdolnień i predyspozycji!

„Każdy, kto opuścił dom, braci, siostry, matkę, ojca, dzieci albo pole ze względu na Mnie i ze względu na Ewangelię, otrzyma stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól wśród prześladowań, a życie wieczne w przyszłości.” (Mk 10,29-30)

Pomóż mi, Panie, aby powyższe słowa były dla mnie nieustanną inspiracją do radosnego i odważnego podejmowania wyrzeczeń, ze względu na Ciebie i ze względu na Ewangelię, w moim życiu!

„I od tej godziny uczeń przyjął Ją do siebie.” (J 19,27)

Czy ja również, jak Święty Jan Apostoł, przyjmuję do siebie Matkę mojego Pana i Zbawiciela? Czy buduję moje życie w oparciu o Jej przymioty, które na łamach „Gościa Niedzielnego” wyraziły jednego roku czasowniki: zaopiekować się, zatroszczyć, uczyć, prowadzić, pokazywać?

„Uczniowie uradowali się, że ujrzeli Pana.” (J 20,20)

Czy zawsze, ilekroć ujrzę Cię, Panie, w różnych miejscach i sytuacjach, szczerze i twórczo  faktem tym się raduję, i na ludzi, których Bóg stawia na mojej ziemskiej drodze życia, czerpiąc obficie z natchnień Ducha Świętego, promieniuję?

„Jezus uczynił jeszcze wiele innych rzeczy, lecz sądzę, że gdyby to wszystko spisano, cały świat nie pomieściłby napisanych ksiąg.” (J 21,25)

A gdyby tak spisać wszystkie dzieła Jezusa w ludzkich sercach, od chwili Jego poczęcia aż po współczesne czasy, czyż nie byłoby tych rzeczy jeszcze więcej?

„Panie, Ty wiesz o wszystkim. Ty wiesz, że Cię kocham.” (J 21,17)

Pomóż mi, Panie, tak żyć, myśleć, mówić i pisać, abym te jakże wzruszające słowa, mógł szczerze, jak Święty Piotr, przed Tobą na modlitwie wypowiadać! Ty wiesz o wszystkim. Ty wiesz, że Cię kocham. Że Cię kocham pomimo moich wad, zaniedbań i grzechów. Pomimo moich przeróżnych niedoskonałości. Niech ta świadomość wzbudza wciąż we mnie szczere pragnienie świętości oraz wytrwałe do niej dążenie!

„Umiłowałeś Mnie bowiem przed stworzeniem świata.” (J 17,24)

Pomóż mi, Panie, ilekroć myślę o czasie, pamiętać o tym, że postrzegam go inaczej niż Ty, jak poucza pierwszy z Twoich apostołów: „Niech wam będzie wiadome, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień!” (2P 3,8)!

„Uświęć ich przez prawdę! Twoja nauka jest prawdą.” (J 17,17)

Uświęć, Panie, wszystkie dziedziny życia mojego i moich bliskich, przez Twoją naukę, która jest prawdą! Spraw, by prawda była zawsze i wszędzie inspiracją dla naszych myśli, słów i czynów! Niech prawda nas prowadzi, umacnia i uskrzydla! O łaskę wytrwałości w dążeniu do prawdy, która uświęca, proszę Cię, Panie! Oraz o nieustanną pamięć o tym, że prawdą jest Twoja nauka! A proszę o ten dar zarówno dla mnie jak i dla bliskich mi osób i wspólnot!

„A życie wieczne polega na tym, aby wszyscy poznali Ciebie, jedynego, prawdziwego Boga i Tego, którego posłałeś – Jezusa Chrystusa.” (J 17,3)

Duchu Święty, wspomagaj mnie oraz moich bliskich w poznawaniu Boga Ojca i Syna Bożego, w naszej doczesności prowadzącej nas do wieczności!

„Ja zwyciężyłem świat.” (J 16,33)

Inspirujący komentarz do powyższych słów Ewangelii odnajduję w znanej piosence: „Zwyciężymy Chryste przez Twój krzyż”. Zwyciężaj, Panie, świat,  przeze mnie, w świetle nabierającej dziś w Polsce szczególnej wymowy sentencji Marszałka Józefa Piłsudskiego, wypisanej nad jego grobem w katedrze wawelskiej: „Zwyciężyć i spocząć na laurach to klęska. Być zwyciężonym, a nie ulec to zwycięstwo.”!

„A oto Ja jestem z Wami przez wszystkie dni, aż do końca świata.” (Mt 28,20)

Czy czerpię należycie z Twojej, Panie, obecności? W moim życiu? W każdej jego sferze? W każdym miejscu, w każdym czasie i w każdej sytuacji?

„Ojcze, pragnę, aby ci, których Mi powierzyłeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą Mnie obdarzyłeś.” (J 17,24)

Czytając słowa Twoje, Panie, stawiam sobie pytanie z rozważań ks. Tomasza Jaklewicza do Liturgii Słowa z uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego na łamach „Gościa Niedzielnego”: „Widzieć Boga – czyż nie jest to najgłębsze marzenie człowieka?”