Zakończenie roku formacji 2025/2026
Uroczystą Eucharystią w kościele seminaryjnym w Olsztynie na Redykajnach, w niedzielę 21 czerwca Anno Domini 2026, wspólnota Domowego Kościoła w archidiecezji warmińskiej, wraz z młodzieżą formującą się w Ruchu Światło-Życie, rozpoczęła dzień wdzięczności Bogu i ludziom za kolejny rok duchowej pracy nad sobą, a zarazem nad małżeństwem i rodziną.
Mszy Świętej przewodniczył moderator diecezjalny gałęzi rodzinnej ks. Zdzisław Kieliszek, a sprawowało ją razem z nim czterech kapłanów: ks. Krzysztof Laska (moderator diecezjalny całości oazowego ruchu), ks. Paweł Mórawski, ks. Marian Machinek MSF oraz ks. Andrzej Wysocki.
W nawiązującej do Jezusowej zachęty „Nie bójcie się!” (Mt 10,26) homilii ks. Zdzisław przywołał nader interesujący przykład z kleryckiej sesji egzaminacyjnej sprzed lat. Stwierdził, że ten jest człowiekiem wielkim, kto nie budzi przerażenia w swoich oponentach, w ludziach, z którymi z takiego czy innego powodu się nie zgadza. Przestrzegał nas wręcz: „Gdyby okazało się, że tak jest, że ja jako uczeń czy uczennica Jezusa budzę w kimś przerażenie z takiego czy innego powodu, że ktoś boi się powiedzieć mi prawdę, chociaż nawet może to być prawda trudna czasami, ale boi się, to jest to dramat. Rozminąłem się z Chrystusową Ewangelią.”
Tradycyjnie, przed końcowym błogosławieństwem, odbyło się przyjęcie decyzji nowych małżeństw do kroczenia przez życie osobiste, małżeńskie i rodzinne drogą zobowiązań Domowego Kościoła. Młodzi ludzie natomiast zostali rozesłani na posługę moderatorską i animatorską na rekolekcjach dla dzieci i młodzieży. Podchodzący do stopni ołtarza otrzymywali z rąk moderatorów diecezjalnych zapaloną świecę. Ks. Krzysztof poprosił też przy okazji o wsparcie finansowe remontu Domu Rekolekcyjnego „Zacheusz” w Nowym Kawkowie.
Z pięknej oprawy liturgicznej i muzycznej na szczególne wspomnienie zasługuje niewątpliwie wymowny refren pieśni śpiewanej na zakończenie: „Jeżeli to Twój głos, mój Boże,/ Jeśli to do mnie wołasz donośnie, bym szedł,/ Jeśli to na mnie czekają łany zboża,/ Oto jestem, poślij mnie.”
Członkowie Domowego Kościoła pozostali jeszcze na chwilę w świątyni, gdzie ustępująca para diecezjalna (Halina i Stanisław Dytnerscy) przedstawiła nową parę diecezjalną (Justyna i Bartosz Witkowscy). Pełniące tę posługę przez minione trzy lata małżeństwo podziękowało także licznemu gronu wspierających je w tej jakże odpowiedzialnej posłudze małżeństw.
W interesujący sposób ks. Zdzisław skomentował też trwające Mistrzostwa Świata w piłce nożnej. Z uwagi na fakt, że nie uczestniczy w nich polska drużyna, możemy z pełnym spokojem, bezstresowo, na luzie oglądać transmisje wszystkich odbywających się za oceanem piłkarskich rozgrywek.
Druga część spotkania miała miejsce w ogrodzie seminaryjnym, gdzie przy pięknej pogodzie panowała pogoda ducha prowadzących międzypokoleniowe rozmowy niedokończone oazowiczów. Byłoby dobrze przenieść ją i przekazać tym wszystkim, którzy z różnych przyczyn, tym razem na dzień wspólnoty się nie wybrali. W myśl apelu bpa Damiana Bryla podczas tegorocznej pielgrzymki Domowego Kościoła do Kalisza: „Niech ten czas wyda piękne owoce! (…) Wzrastajcie, drodzy! (…) I promieniujcie! Promieniujcie! Duchem pokoju, nadziei, miłości, wzajemnego zrozumienia!”
Niech nas, wedle słów oazowej pieśni, Boża radość rozpiera! Niech nas Boża radość umacnia i prowadzi! Obyśmy doświadczoną radością z innymi chętnie się dzielili!
Zdjęcia: Kamil Różacki
Tekst: Grzegorz Joachim Jarmużewski
