KOCHANA WSPÓLNOTO

Niech Chrystus Zmartwychwstały wniesie w Wasze serca niezachwianą ufność w Jego zwycięstwo i obdarzy Was wszelkimi łaskami
 

Radosnego przeżywania Świąt Wielkanocnych
życzą
Ks. Mariusz Grabas – Moderator Diecezjalny
Gosia i Janusz Szczerba – para diecezjalna

PODZIĘKOWANIE

Zakończyliśmy zbiórkę rzeczy dla poszkodowanych w pożarze w Reszlu.

Bardzo dziękujemy wszystkim Ofiarodawcom za szybki odzew i hojne serce.

„Serdeczne Bóg zapłać”

Gosia i Janusz Szczerba

Dorota i Piotr Jasińscy

 

ODESZŁA DO PANA

 W  dniu 10.04. 2019 r. odeszła do Pana śp. Stanisława Kubicka,

mama  Księdza Mariusza Kubickiego Moderatora kręgu DK.

 Msza pogrzebowa odbędzie się w najbliższy piątek 12 kwietnia o godz. 15.00 w kościele w Korszach.

 Liturgii przewodniczył będzie Biskup Janusz Ostrowski.

 Ciało Zmarłej zostanie pochowane na cmentarzu w Korszach.

Łącząc się w żalu i smutku składamy kondolencje i wyrazy współczucia.

Gosia i Janusz Szczerba- para diecezjalna

Ks. Mariusz Grabas- moderator diecezjalny

wraz z całą wspólnotą Domowego Kościoła.

Otoczmy modlitwą zmarłą  Stanisławę, ks. Mariusza oraz całą rodzinę.

WIELKOPOSTNE DNI SKUPIENIA W MRĄGOWIE

Wielkopostne Dni Skupienia na temat modlitwy w Mrągowie

Pieśnią „Chwalę Ciebie Panie”:

https://www.youtube.com/watch?v=ezUkr0Ec7_o

rozpoczęły się w piątkowy wieczór (22 marca) w mrągowskim domu rekolekcyjnym przy parafii Matki Bożej Saletyńskiej trzydniowe Wielkopostne Dni Skupienia na temat modlitwy dla 45 osób ze wspólnoty Domowego Kościoła (5 małżeństw z jednego z olsztyńskich kręgów oraz 16 małżeństw i 3 osób pojedynczych z rejonu Mrągowo). Prowadzącym to umacniające nas duchowo  spotkanie był ks. prof. dr hab. Marian Machinek MSF  z Olsztyna, moderator wspomnianego kręgu.

Wprowadzeniem w relację z tego wydarzenia niechaj będą słowa zaczerpnięte z polecanej przez kapłana książki o modlitwie, autorstwa s. Miriam od Jezusa OCD ze Spręcowa  „By stanąć twarzą w twarz. O modlitwie jako sztuce budowania relacji.”:

„Nasza modlitwa jest drogą, w którą wpisane są trudności i kryzysy.”

Piątek, 22 marca

Po wysłuchaniu wstępnej konferencji „Modlitwa osobista – podstawowy element metody Domowego Kościoła” uczestniczyliśmy w Drodze Krzyżowej, której głównym przesłaniem było wczucie się w postawę Chrystusa, aby ją w miłości względem Boga i ludzi naśladować. Potem nastąpiła Adoracja przed wystawionym w kaplicy Najświętszym Sakramentem i Apel Maryjny.

Sobota, 23 marca

Po Jutrzni i wspólnym śniadaniu spotkaliśmy się w sali konferencyjnej by wysłuchać I konferencji „Podstawowe prawdy dotyczące modlitwy”. Następnie w 9-osobowych grupach (małżeństwa rozdzieliły się) podzieliliśmy się radościami i trudnościami  płynącymi z doświadczeń związanych z modlitwą. Kolejnym punktem programu była Adoracja i Eucharystia, podczas której szczególnie poruszyło mnie zdanie z homilii „Wielki Post jest czasem podejmowania strategicznych decyzji”. Po wspólnym obiedzie, Koronce do Miłosierdzia Bożego i II konferencji „Owoce Modlitwy” wróciło ono w dialogu małżeńskim i wielce ułatwiło mnie i Bożence podjęcie reguły życia na miarę pojawiających się u nas ostatnio zawirowań w naszej modlitwie osobistej, małżeńskiej i rodzinnej. Wieczorem czekała nas jeszcze Godzina Chwały z Namiotem Spotkania i Apel Maryjny. Szczególnym momentem było doświadczenie modlitwy jednoczesnej jak też rozważanie wylosowanego, przygotowanego wcześniej przez księdza, fragmentu z Pisma Świętego.

Niedziela, 24 marca

Dzień Pańki rozpoczęliśmy Jutrznią w kaplicy i wspólnotowym śniadaniem a następnie wysłuchaliśmy III konferencji „Bogaty świat form modlitwy”.  Po tradycyjnej przerwie na kawę, herbatę i ciasto spotkaliśmy się w 46-osobowym kręgu na podsumowaniu, zwanym ,jak na rekolekcjach, Godziną Świadectw.  Szczególnie poruszające świadectwa popłynęły z ust tych, którzy zazwyczaj nie mają odwagi zabrać głos na takim forum, a jednak zachęceni przez prezbitera to uczynili. Dobrze by było, gdyby wypowiedziane i przechowywane w sercach świadectwa zostały spisane i umieszczone na naszej stronie internetowej, do czego zostaliśmy gorąco zachęceni podczas Mszy Świętej dni skupienia kończącej. Osobiście przytoczę tu tylko własne słowa: „ Dni te sprawiły w mym sercu poczucie  przeogromnej wdzięczności Bogu i ludziom za 45 lat przygody z Ruchem Światło-Życie, w tym 33 lata z jego rodzinną gałęzią Domowym Kościołem!”  Przypieczętowaniem  Bożej radości,  Bożego pokoju w mym wnętrzu było zaś ostatnie wezwanie w Modlitwie Powszechnej, obejmujące to wszystko, co najbardziej przeszkadza nam w nawiązywaniu właściwej, zgodnej z wolą Bożą ,relacji z Nim.

Po wspólnym zdjęciu na schodach świątyni powróciliśmy do swoich domów, do swoich spraw. Co w nas pozostanie z tego spotkania, wie tylko Bóg. Po ludzku jednakże patrząc, wydaje się, że nasza modlitwa nie będzie odtąd już taka sama, jak była dotąd. Owszem, pojawią się na niej rozproszenia, skrupuły, pomysły czy przeróżne pokusy, ale obficie zostaliśmy uświadomieni, iż wszystko i wszystkich mamy wytrwale oddawać Bogu, aby to On w nas działał  zgodnie z biblijnym zapewnieniem:

„Skieruj do PANA swe kroki, ufaj Mu, a On będzie działał.” ( Psalm 37,5)

Podziękowania

Przede wszystkim niech będą dzięki  Bogu za to, że do tych dni skupienia w ogóle doszło.  A zrodziły się one z pragnienia wielkopostnego umocnienia duchowego jednego olsztyńskiego kręgu. Gdy okazało się, że będą  one miały miejsce w Mrągowie, padło zaproszenie do małżeństw z naszego rejonu.  Tymczasem na spotkaniu najstarszego mrągowskiego kręgu pojawiła się niezależnie od tej inicjatywy myśl zorganizowania podobnego spotkania w najbliższym czasie. Jakże ogromne było nasze zaskoczenie, gdy rozwiązanie zostało nam dane bez najmniejszego wysiłku z naszej strony. I mogliśmy, w liczbie 4 małżeństw, z tego ogromnego daru skorzystać.

Wielkie podziękowanie należy się niewątpliwie ks. Marianowi za to, że znalazł dla nas czas, przy ogromnym zakresie obowiązków.

Trudno nie podziękować  również Łucji i Andrzejowi z Olsztyna oraz Joli i Zbyszkowi z Mrągowa za organizacyjne ogarnięcie wielu spraw związanych z trzydniowym spotkaniem.

Podziękowanie należy się zapewne i Emilowi, który wytrwale służył nam grą na gitarze i animował wspólny śpiew, bez którego trudno sobie wyobrazić tego typu czas łaski oraz Grześkowi za posługę szafarza, ułatwiającą przyjmowanie Ciała Chrystusa pod postacią chleba i wina.

Nie sposób nie podziękować także Beacie i Krzyśkowi za smaczny obiad w sobotę i w niedzielę a księżom saletynom za gościnne, jak zwykle, przyjęcie nas w parafialnych progach.

Słowa wdzięczności kieruję  także wobec  wszystkich  uczestników  za  liczną obecność, wspólną modlitwę, ubogacające świadectwa i kuluarowe rozmowy.

Chwała Panu!

Tekst: Grzegorz Joachim Jarmużewski

Zdjęcia : Andrzej Grabowski, Krzysztof Zawiślak

GALERIA ZDJĘĆ

 

 

 

 

PODZIĘKOWANIE

KOCHANI
31-03-2019 roku odbyła się kolejna Niedziela Świadectw, tym razem
w Parafii p.w. Św. Dominika Savio w Ostródzie.
Bardzo dziękujemy ks. Cezaremu Opalachowi za wygłoszone w tym dniu homilie.
Serdeczne Bóg zapłać Asi i Pawłowi Letko, Grażynce i Robertowi
Niedźwieckim oraz Małgosi i Pawłowi Woźnickim za przybliżenie naszej
wspólnoty poprzez wypowiedziane świadectwo.

Bardzo serdecznie prosimy o zaangażowanie się wszystkich małżeństw do
gotowości dzielenia się radością bycia w Domowym Kościele, opowiedzeniu
o tym, jak Jezus Chrystus przemienia nasze życie.

Małżeństwa, które jeszcze nie napisały swoich świadectw prosimy, aby
wzięły naszą prośbę do serca i to zrobiły przesyłając je do ks. Cezarego
Opalacha na adres: cezary.opalach@uwm.edu.pl.
Otoczmy modlitwą to dzieło a także całą wspólnotę Domowego Kościoła.

Gosia i Mirek Andruszkiewicz
Gosia i Janusz Szczerba

ODSZEDŁ DO PANA

Zmarł nasz kolega z DK z kręgu w Ostródzie

Robert Filipowiak lat 51

Łącząc się w żalu i smutku z RODZINĄ składamy kondolencje i wyrazy współczucia

Gosia i Janusz Szczerba- para diecezjalna

Ks. Mariusz Grabas- moderator diecezjalny

wraz z całą wspólnotą Domowego Kościoła.

Otoczmy modlitwą zmarłego  Roberta oraz całą rodzinę.

 

WIELKI POST Z KS. BLACHNICKIM

Inicjatywa wielkopostna

Rozpoczynając okres Wielkiego Postu przedstawiamy jedną z inicjatyw katowickiej diakonii formacji diakonii. Zapisując się do formularza można raz na kilka dni otrzymywać sms-y z specjalnie przygotowanymi cytatami ks. Franciszka Blachnickiego.  Serdecznie zapraszamy.Szczegóły pod poniższym linkiem:

blachnickinawielkipost.pl

za:http://www.oaza.pl/wielki-post-z-ks-blachnickim/

RELACJA Z 44 KONGREGACJI ODPOWIEDZIALNYCH RUCHU ŚWIATŁO-ŻYCIE

Nagrania audio z 44. Kongregacji Odpowiedzialnych

 

W trakcie drogi na tegoroczną 44. Kongregację Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie próbowaliśmy policzyć, który raz będziemy w niej uczestniczyć oraz zastanawialiśmy się, czym to spotkanie może nas zaskoczyć. Nie zgadliśmy, rzeczywistość przerosła nasze oczekiwania!

Temat „Wolni i wyzwalający” kojarzy się przede wszystkim z Krucjatą Wyzwolenia Człowieka, i słusznie, bo w tym roku obchodzimy 40. rocznicę proklamacji KWC. Nic więc dziwnego, że pierwsze słowa na sobotniej jutrzni skierował do wszystkich ks. Wojciech Ignasiak, moderator Centralnej Diakonii Wyzwolenia. W homilii przypomniał m.in. o tym, że naszym celem, zwycięstwem nie jest zwalczenie przeciwnika, ale uratowanie go i wyzwolenie. Zwrócił też uwagę na to, że wolność nie jest niezależnością, ale dobrowolnym uzależnieniem od prawdy – te słowa można odnaleźć w podręczniku Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.

Po oficjalnym rozpoczęciu spotkania i przestawieniu znaku roku (pierwsze zaskoczenie – znak jest w innym stylu niż w poprzednich latach) oraz piosenki roku mogliśmy posłuchać ks. Piotra Kulbackiego, który w syntetyczny sposób przedstawił założenia KWC. Nie zabrakło przy tym osobistych wspomnień oraz jasnego określenia, że Krucjata ma odniesienia ewangelizacyjne, jest kontynuacją zbawczej misji Chrystusa. Jest to określony program działania, w którego centrum jest człowiek i jego godność objawiająca się w wolności.

Kolejnym prelegentem był ks. Ireneusz Mroczkowski, który przedstawił współczesne zagrożenia związane z płciowością. Tym, co szczególnie zwróciło naszą uwagę, było skoncentrowanie się na pozytywnych aspektach tej rzeczywistości, z jednocześnie rzeczowym wskazywaniem na argumenty naukowe potwierdzające moralne nauczanie Kościoła związane z przeżywaniem płciowości. Na koniec konferencji zostały postawione pewne pytania, zmuszające do myślenia: „Co by powiedział Sługa Boży ks. Blachnicki na zakończenie wykładu?”. Ksiądz profesor przedstawił kilka propozycji wartych rozważenia i zauważyliśmy, że rezonowały one wśród uczestników, na co wskazywały m.in. późniejsze dyskusje w kuluarach i w czasie wolnym.

Ponieważ temat kongregacji wiązał się ze środowiskiem trzeźwościowym, to nie mogło zabraknąć wśród nas ks. biskupa Tadeusza Bronakowskiego z Łomży, który przewodniczył sobotniej Eucharystii oraz wygłosił homilię. Nawiązując w niej do treści Ewangelii wskazywał na konieczność przemiany, bo tylko przemieniony chrześcijanin może być znakiem dla świata. Takim znakiem jest również dobrowolna abstynencja, podejmowana w duchu pomocy tym, którzy są zniewoleni.

W sesji popołudniowej wysłuchaliśmy wykładu ks. Macieja Ostrowskiego, który mówił o chrześcijańskim pojmowaniu ekologii. W tak rozumianej trosce o świat stworzony człowiek nie jest traktowany jako wróg natury, ale jest jej integralną częścią. Zwykle w tym kontekście padają słowa z Księgi Rodzaju dotyczące panowania człowieka nad światem, ale to panowanie ma być realizowane przede wszystkim na wzór Boga, a panowanie po Bożemu jest służbą. To zupełnie zmienia perspektywę. Prelegent zwracał również uwagę na to, że źródłem ekologii jest postępowanie moralne człowieka, a skażenie środowiska moralnego jest przez to gorsze od skażenia środowiska naturalnego. Warto zwrócić na to uwagę i nie zaśmiecać swojego sumienia skażonymi odpadami grzechu!

Kolejnym punktem programu były świadectwa przedstawiające dotychczasowe działania związane z realizacją nowej kultury w środowiskach wyrosłych z Ruchu Światło-Życie. Mogliśmy dowiedzieć się, jak działa ośrodek „Odwaga” z Lublina, który wspiera osoby homoseksualne w trwaniu w czystości, proponując im pomoc duchową oraz terapię. Przedstawione zostały również medialne projekty realizowane w ostatnim czasie, jak „Nierozerwalni” czy „Ciąża bez alkoholu”. Z dużym zainteresowaniem wysłuchaliśmy informacji o działaniach stowarzyszenia „Rodzice chronią dzieci” oraz o założeniach inicjatywy „Dobre małżeństwo”.

Ważnym momentem w czasie każdej Kongregacji są nieszpory, w czasie których nowi członkowie Stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło-Życie otrzymują błogosławieństwo. Bardzo czekaliśmy na ten moment, bo obserwowanie wywoływanych osób, które z radością odpowiadają „pragnę służyć!”, zawsze nas wzruszało, a już szczególnie wtedy, kiedy słyszeliśmy nazwiska tych, z którymi nasze oazowe ścieżki kiedyś się skrzyżowały. Tym razem dodatkową radością i zaskoczeniem były nazwiska księży przystępujących do Unii Kapłanów Chrystusa Sługi, wśród których jako pierwszy został wywołany ks. biskup Krzysztof Włodarczyk, delegat KEP ds. Ruchu Światło-Życie. Odebraliśmy tę decyzję jako piękne świadectwo zaangażowania w sprawy Ruchu nie tylko formalnie, ale przede wszystkim wewnętrznie, na wzór Chrystusa Sługi. Dziękujemy!

Niedzielna jutrznia była pierwszym publicznym wystąpieniem ks. Krzysztofa Łapińskiego, nowego moderatora krajowego Domowego Kościoła. W homilii ks. Krzysztof nakreślił rzeczywistość niewoli babilońskiej, w której działał prorok Ezechiel. Pomimo naprawdę trudnej sytuacji głosił on słowa wyzwolenia, wydobycia z grobu i zaprowadzenia do kraju rodzinnego. My też mamy głosić ewangelię wyzwolenia, a naszym zadaniem nie jest sądzić, ale świadczyć. To ma być odważne świadectwo dawane prawdzie.

Niedzielna konferencja wygłoszona przez prof. Krzysztofa Wojcieszka dotyczyła właśnie prawdy. Warto było usystematyzować sobie te treści, rozpoczynając od refleksji filozoficznej, przez ujęcie historyczne, po aktualne problemy z poznawaniem prawdy. Zwykle nie zastanawiamy się nad takimi zagadnieniami, a w czasie konferencji mogliśmy zauważyć, jak duże jest w tej dziedzinie zamieszanie. Na szczęście, jak powiedział Krzysztof Wojcieszek, chociaż prawda jest „bezbronna” wobec naszej wolności, to jednak nie da się prawdy zniszczyć, ona trwa, nawet jeśli mamy do niej utrudniony dostęp.

Ciekawym doświadczeniem i kolejnym zaskoczeniem było świadectwo oazowiczów z Chin, którzy przekazali nam informację o tym, jak Ruch działa w ich kraju. Na dodatek można było posłuchać tego po polsku! Trzeba też przyznać, że widok materiałów formacyjnych zapisanych w języku chińskim robi wrażenie. Oaza w Chinach jest dopiero od kilku lat, ale rozwija się bardzo dynamicznie. Nadal jednak potrzebne jest wsparcie całego Ruchu dla tego dzieła.

Podsumowaniem spotkania zwykle jest słowo programowe moderatora generalnego. Podobnie było i tym razem. Ksiądz Marek Sędek przedstawił wyzwania, które są przed nami, a dotyczą przeżywania płodności, ekologii oraz obrony prawdy, a także wskazał na konkretne zadania, które z tych wyzwań wynikają. Wśród nich znalazło się m.in. kształtowanie świadomości dotyczącej ludzkiej płciowości i współpraca z innymi instytucjami w tym zakresie, nakręcenie filmu promującego „wyprawę otwartych oczu” jako elementu ekologii integralnej, a także konieczność obrony prawdy w wielu sferach społecznych oraz politycznych.

Dla większości uczestników zakończeniem Kongregacji była niedzielna Eucharystia, w czasie której bp Krzysztof Włodarczyk zachęcał do zadawania pytań o to, jak konkretnie wypełnić słyszane słowo Boże. Niektórzy jednak nie pojechali jeszcze do domu, ponieważ w niedzielne popołudnie odbyło się spotkanie odpowiedzialnych za oazowe wspólnoty dorosłych, a w poniedziałek o kondycji Ruchu, bieżących zadaniach i wyzwaniach na kolegium moderatorów rozmawiali księża moderatorzy odpowiedzialni za Ruch Światło-Życie.

Dorota i Jacek Skowrońscy
archidiecezja gnieźnieńska

Link do wystąpień z KO:
http://www.oaza.pl/po-44-kongregacji-odpowiedzialnych/

Piosenka roku:
http://www.oaza.pl/piosenka-roku-ozk-2019-20/

Znak roku:
http://www.oaza.pl/znak-roku-ozk-2019-20/

POWRÓT DO PIERWSZEJ MIŁOŚCI-WIECZÓR MAŁŻEŃSKI

– Podszepty złego nasilały się. W końcu w głowie ułożyłam już sobie plan, jak odejdę od męża – opowiada Małgorzata.

Wspólnota Domowego Kościoła organizuje w archidiecezji wieczory małżeńskie. Jeden z nich odbył się w Kętrzynie, w parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Hasłem przyświecającym spotkaniom są słowa: „Małżeństwo – marzenie Boga”. Spotkanie rozpoczyna się nabożeństwem, podczas którego wyjaśniana jest idea wieczorów, jest świadectwo małżonków o życiu w małżeństwie, list Boga do mężów i żon. Następnie jest Eucharystia, podczas której ma miejsce odnowienie przyrzeczeń małżeńskich oraz błogosławieństwo rodzin. Po modlitwie jest czas na randkę.

– Małżonkowie mogą oderwać się od codziennych obowiązków, kiedy jest tak wiele spraw do ogarnięcia, problemów do rozwiązania, dzieci, które absorbują, bo trzeba obiad przygotować, przypilnować lekcji, zawieźć na dodatkowe zajęcia. W tym trudno jest znaleźć czas dla męża czy żony, czas spokojnej rozmowy, powiedzenia o sobie, co w sercu się czuje, o własnych problemach czy wątpliwościach – mówi moderator wspólnoty w archidiecezji warmińskiej ks. Mariusz Grabas.

Wieczór, to czas w rodzinach, kiedy już wszyscy są w domu, można zasiąść do wspólnej kolacji, powiedzieć, jak minął dzień. – To ważny czas w każdym domu, stąd nasze wieczory. Mamy nadzieję, że małżonkowie właśnie podczas nich znajdą czas dla siebie i Boga, by po prostu wspólnie być, oderwać od rodzinnej codzienności, która może nie jest nazbyt trudna, ale pochłaniająca. A jeśli w tej codzienności jest miłość, to ów trud staje się błogosławiony – dodaje moderator.

Właśnie dlatego po modlitwie jest randka, aby przypomnieć sobie, jak było w narzeczeństwie, na początku małżeństwa. Te wspomnienia w sercu są i trzeba do nich wracać. – Lubię słuchać historii małżeństw, kiedy wspominają pierwsze zauroczenie, sięgają do pierwszej miłości, która ich połączyła. To są zawsze piękne opowieści – uśmiecha się kapłan.

– Małżeństwo to pomysł Boga, jego urzeczywistnione marzenie. Bóg stworzył mężczyznę i kobietę, by byli w jedności. Wspólnie trudzić się, pracować, przeżywać radości i smutki. Bóg stworzył nas z miłości i do miłości. Dlatego marzymy o tym, by kochać i by ktoś pokochał nas na całe życie. Niestety, z czasem nasza miłość przestaje dawać, zaczyna coraz więcej brać i żądać. Ludzie wówczas się rozstają, krzywdzą siebie i dzieci, nie potrafią przebaczać. Dlatego tak ważne jest, aby wracać do pierwszej miłości, włączać w nią niezmierzoną miłość Boga – podkreślają Joanna i Wojtek.

Każde z obecnych małżeństw doskonale wie, jak ważny jest wspólny czas. Ale na co dzień nie jest łatwo go znaleźć. Praca, dzieci, domowe obowiązki, a wieczorem zmęczenie, czasem rozdrażnienie minionym dniem. W tym tak ważne małżeńskie relacje, na które zawsze rzutuje nasze dzieciństwo, zranienia i relacje z rodzicami.

– Ciągle się bałam, byłam bardzo krytyczna, oceniałam innych. W moich oczach to oni byli pyszni, zazdrośni, złośliwi. Zachowywałam się tak, jakby od innych ludzi zależało moje szczęście i nieszczęście. Z czasem w małżeństwie zaczęło się dziać źle. Mąż zaczął mnie denerwować i pojawiły się myśli, po co ci taki mąż, zostaw go, on nie jest co do niczego potrzebny. Podszepty złego nasilały się. W końcu w głowie ułożyłam już sobie plan, jak odejdę od męża – opowiada Małgorzata.

Przed świętami Bożego Narodzenia jej mąż dostał wylewu. – „Stan bardzo ciężki, jego życie jest zagrożone”, powiedzieli lekarze. Mam się żegnać z mężem… Wtedy Bóg pokazał mi, że kocham męża, że na chwilę nasza miłość przybrała nieco inną barwę, ale nie ustała. Poczułam, że chcę z nim spędzić resztę życia. Zaczęłam się modlić, prosić Boga, że jesteśmy jednością, chcemy być razem, mamy dzieci. Uświadomiłam sobie, jak życie jest kruche – wspomina.

Mąż wyzdrowiał. – Kiedy przyjęliśmy w rodzinie Jezusa za Pana naszej rodziny, wszystko się zmieniło. Uleczone relacje, rany z dzieciństwa, wspomnienia. Od kiedy Chrystus stał się głową naszego małżeństwa, żyje nam się lepiej, radośniej. Nie ma innej drogi, jak przez oddanie swojego życia Jezusowi – uśmiecha się Jurek.

za:https://olsztyn.gosc.pl/doc/5358224.Powrot-do-pierwszej-milosci

ORAR II STOPNIA W PIENIĘŻNIE

Zapraszamy na rekolekcje !

ORAR II stopnia
Termin: 08 – 12.05.2019 r.
Miejsce: Pieniężno (Seminarium Księży Werbistów)

Koszty: dorośli – 320 zł,  dzieci 0-2 lata: bezpłatnie, dzieci od 2 do 6 lat – 180 zł,  dzieci od 7 do 12 lat – 240 zł

Płatności: Zaliczka 320 zł od rodziny – w ciągu 7 dni od zapisu, przelewem na numer konta podany w potwierdzeniu przyjęcia zgłoszenia.

Zgłoszenia:  Gosia i Janusz Szczerba (tel. 517 441 710) , e-mail: jan.szczerba@wp.pl

Warunkiem przyjęcia na rekolekcje jest wcześniejsze przeżycie Oazy Rodzin I°. 

UWAGA ! Do dnia 28.02.2019 r. zgłoszenia tylko z diecezji warmińskiej.

Prowadzącymi rekolekcje będą:
Moderator Diecezjalny DK Ksiądz Mariusz Grabas oraz małżeństwo Monika i Bogdan Kolz.

Pozdrawiamy 
Gosia i Janusz