REKOLEKCJE

 

ORAR I stopnia
Termin 25 – 29.04.2018 r.
Miejsce: Seminarium Księży Werbistów w Pieniężnie
Koszt uczestnictwa:
– dzieci do 3 lat – 50 zł,
– dzieci od 3 lat do 12 lat – 100 zł
– dorośli – 300 zł
Zgłoszenia przyjmują:  Krysia i Zenek Świtaj tel. 510 094 999 e-mail. zenekio@wp.pl
Do dnia 10.02.2018 r. przyjmujemy zapisy tylko z wewnątrz diecezji.
 
 
 
Oaza Rodzin  II stopnia
Termin 03 – 19.08.2018 r.
Miejsce: Seminarium Diecezjalne w Olsztynie
Koszt uczestnictwa:
– dzieci do 3 lat – 400 zł,
– dzieci od 3 lat do 12 lat – 650 zł
– dorośli – 1350 zł
Zgłoszenia przyjmują:  Halinka i Staszek Dytnerscy tel. 509 964 172 e-mail. s.dytnerski@op.pl
 

 

ZAPROSZENIE

(fragment z listu kręgu centralnego)

O uczestnictwie w rekolekcjach jako zobowiązaniu dowiadujemy się już na etapie pilotowania, a podejmując decyzję o trwaniu w kręgu przyjmujemy to zobowiązanie. Zasady Domowego Kościoła w p. 19 przypominają nam: „Do istoty pracy formacyjnej w kręgach należy również uczestnictwo w różnego rodzaju rekolekcjach organizowanych przez DK: rekolekcjach 15-dniowych I, II, III stopnia (oazach rodzin), kilkudniowych Oazach Rekolekcyjnych Animatorów Rodzin (ORAR I i II stopnia), rekolekcjach ewangelizacyjnych i tematycznych.

 Informacje o rodzajach, miejscach i terminach poszczególnych rekolekcji można znaleźć na stronie :  http://www.dk.oaza.pl/v7/rekolekcje.php

 

 


ŚWIADECTWA UCZESTNIKÓW REKOLEKCJI

 

                                        REKOLEKCJE EWANGELIZACYJNE ARCHIDIECEZJI WARMIŃSKIEJ

W tym błogosławionym czasie ewangelizacji Bóg obdarzył nas wielkimi łaskami. Włączyliśmy się w Diakonię Modlitwy, dwa razy uczestniczyliśmy w rekolekcjach w tym 15-dniowych, na których w duchu wolności, pełnej świadomości powierzyliśmy naszemu Panu swoje całe życie. Nasze relacje z Bogiem się zmieniły, nasze życie się zmieniło. Czujemy się bezpieczni w ramionach Pana Jezusa, którego traktujemy jak najlepszego Ojca, przyjaciela, powiernika, dla którego nie szkoda nam czasu, do którego zawsze możemy się zwrócić w każdym życiowym położeniu, któremu możemy wszystko powierzyć, a On wszystko przyjmie, wysłucha, nie wyśmieje, nie zdradzi. Wierzymy, że Jezus ma uczucia, przejmuje się naszymi problemami i sprawia, że spotykamy ludzi, którzy nam pomagają albo my pomagamy im. Dołączyliśmy do grupy ewangelizacyjnej świadectwo o tym, co Bóg uczynił w naszym życiu głosiliśmy dwa razy i jesteśmy pewni, że czerpiemy z owoców rekolekcji. Uczymy się odwagi do dawania świadectwa wiary wobec innych. Pragniemy być małym ziarenkiem dla chwały Jezusa Chrystusa. Chwała Panu
Gosia i Mirek Andruszkiewicz

W ciągu trzech lat naszego zaangażowania w dzieło ewangelizacji doznaliśmy wielu łask i doświadczyliśmy Bożego prowadzenia w naszym małżeństwie i rodzinie. W tym czasie dwa razy byliśmy na 15-dniowych rekolekcjach, przystąpiliśmy do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, włączyliśmy się w Diakonię Modlitwy – niejako „zapuściliśmy korzenie” w Domowym Kościele, poznając coraz lepiej charyzmat ruchu, ale także kolejne małżeństwa należące do naszej Wspólnoty.
Za każdym razem, kiedy głosiliśmy świadectwo, mieliśmy poczucie, że więcej otrzymujemy niż dajemy. Każda z nauk rekolekcyjnych była nam potrzebna właśnie w tym momencie naszego życia, abyśmy nie tracili ducha. Mówiąc o miejscu Chrystusa w naszym małżeństwie i rodzinie, staraliśmy się stawać w prawdzie i oczyszczać naszą relację z Nim, co czasem bolało, ale przynosiło błogosławione owoce. Otwieraliśmy przed Panem kolejne „pokoje” naszych serc, prosiliśmy o łaskę przebaczenia innym i sobie, na nowo wyznawaliśmy Chrystusa jako naszego jedynego Pana i Zbawiciela.
Za wszystkie łaski, jakich doświadczyliśmy chwała Panu!
Asia i Paweł Letko, Olsztyn 23 listopada 2015 r.

Kochani za każdym razem gdy nas Pan Bóg posyła do ludzi z jakąkolwiek posługą daje nam najwięcej .To my mówiąc mu -Tak Panie idziemy mimo naszych słabości- otrzymujemy jego zapewnienie ,że zawsze jest przed nami że nam błogosławi i napełnia nas swą przeogromną miłością i pokojem i tak jest .Sami bez niego nic nie zrobimy . Dziękujemy wspólnocie za modlitwę i za obecność bo razem z wami jest nam po drodze do świętości a jeżeli razem możemy coś zrobić dla Jezusa to niech się tak stanie.
Marta i Janek Nadolni

Uczestnictwo w grupie ewangelizacyjnej było dla nas łaską. Wielokrotne przeżywanie rekolekcji ewangelizacyjnych i głoszenie świadectwa o Jezusie sprawiło, że przede wszystkim sami doświadczyliśmy wewnętrznej przemiany i nasza jedność małżeńska została umocniona. Była to okazja do głębszej refleksji nad obecnością i działaniem Pana Boga w naszym życiu i małżeństwie. W naszej grupie ewangelizacyjnej były osoby z trzech różnych wspólnot, co było dla nas szczególnym doświadczeniem działania Ducha Świętego, doświadczeniem jedności w różnorodności. W czasie trwania ewangelizacji w naszej Archidiecezji uczestniczyliśmy także w wielu innych rekolekcjach, w tym dwukrotnie w 15- dniowych oazach DK, po ponad 10 latach przerwy. Braliśmy także udział w pielgrzymce do Rzymu organizowanej przez osoby z naszej grupy ewangelizacyjnej w maju 2014 roku. Poznaliśmy wiele parafii z różnych rejonów naszej Archidiecezji, spotkaliśmy wielu wspaniałych kapłanów oraz innych życzliwych osób. Na samym początku mieliśmy okazję uczestniczyć wspólnie w rekolekcjach przygotowujących ewangelizatorów, organizowanych w Dobrym Mieście. Wtedy po raz pierwszy sformułowaliśmy nasze wspólne świadectwo na piśmie. Bardzo nam to pomogło i ośmieliło nas. Poza tym wiele skorzystaliśmy słuchając świadectw innych osób z naszej grupy ewangelizacyjnej. Po pewnym czasie zostaliśmy włączeni do aktywnego głoszenia świadectwa i okazało się, że jesteśmy do tego gotowi. Zniknęły wszelkie wewnętrzne opory i niechęć, jakich doświadczaliśmy wcześniej przez wiele lat na myśl o możliwości publicznego głoszenia świadectwa. Cieszymy się z owoców tego dzieła w naszym życiu oraz dla wspólnoty DK(niedziele świadectw w wielu parafiach, powstawanie nowych kręgów DK). Dzięki uczestnictwu w ewangelizacji otrzymaliśmy bardzo wiele łask i za to wszystko chwała Panu!
Gosia i Paweł Woźniccy Olsztyn, 22 listopada 2015 roku

OAZA  I STOPNIA w W OLSZTYNIE 2015 r.

Tegoroczne rekolekcje trwały od 27 czerwca do 13 lipca i kolejny raz odbywały się w Warmińskim Seminarium Duchownym Hosianum w Olsztynie. Rekolekcje prowadził Moderator Diecezjalny Domowego Kościoła ks. dr Cezary Opalach wraz z Parą Diecezjalną Dorotą i Piotrem Jasińskimi. Jako animatorzy posługiwali Małgorzata i Paweł Woźniccy, Danuta i Andrzej Kuc oraz Joanna i Paweł Letko. Organizatorów wspierał kleryk Michał – zawsze uśmiechnięty i gotowy do pomocy.
W rekolekcjach wzięło udział 14 małżeństw, m.in. z Warszawy, Gdańska, Gdyni, Rumii, Białegostoku, Łomży i Olsztyna. Wraz z rodzicami przyjechało też 22 dzieci – ośmioosobowa diakonia wychowawcza pod wodzą cioci Marty miała dużo pracy, ale spisała się na medal.
Każdy dzień Oazy przybliżał małżonków do Pana Boga i do siebie nawzajem. Czas wypełniony był modlitwą, adoracją, rozważaniem Pisma Świętego. Codzienna Jutrznia, Eucharystia , Namiot Spotkania, szkoła modlitwy, spotkania w kręgach sprzyjały rozmodleniu i pogłębianiu duchowości małżeńskiej. Słowa Księdza Moderatora zapadały głęboko w serca i skłaniały do refleksji. Wzruszenia i głębokie przeżycia duchowe przyniosła także Droga Krzyżowa, adoracja małżeńska, modlitwa wstawiennicza małżonków i uroczyste odnowienie przyrzeczeń małżeńskich. Wiele radości dawał wspólny śpiew. Aneta – animatorka muzyczna – potrafiła pozytywnie zmotywować wszystkich uczestników i na Dniu Wspólnoty w Nowym Kawkowie piosenkę roku zaśpiewaliśmy równie pięknie i głośno jak oaza młodzieżowa.
Oprócz strawy duchowej było też coś „dla ciała”. Posiłki były nie tylko bardzo smaczne, ale także urozmaicone i wyjątkowo obfite. Ponadto nie zabrakło czasu na mecze siatkówki, plażowanie nad Żbikiem, spacery, przejażdżki konne, rodzinne wyprawy na lody i basen czy wspólne zwiedzanie olsztyńskiej Starówki. Pogodne wieczory wywoływały salwy śmiechu, kiedy uczestnicy ujawniali swoje talenty kabaretowe, teatralne, wokalne, nie wspominając o wspaniałej zabawie weselnej poprowadzonej z fantazją przez kleryka Łukasza.
W ciągu 15 dni rekolekcji stworzyliśmy prawdziwie radosną Bożą wspólnotę. Godzina świadectw była okazją do dzielenia się tym, czego Chrystus dokonał w sercach uczestników, a także dziękczynienia i głębokich wzruszeń. Za ten błogosławiony czas i wszelkie jego owoce niech będzie Chwała Panu!

Asia i Paweł

 

ORAR II STOPNIA U KSIĘŻY SALETYNÓW W MRĄGOWIE

 

W dniach 30.04.14 – 04.05.14 w Mrągowie miał miejsce ORAR 2 stopnia. Parą prowadzącą byli Halina i Stanisław Dytnerscy z Kościoła Domowego w Mrągowie. Opiekę duszpasterską sprawował ks. dr Józef Kopciński.
Muzycznie posługiwali Monika i Krzysztof przy współudziale uczestników.
ORAR ten posiadał diakonię do dzieci, gdzie wychowawcze i pedagogiczne umiejętności
doskonalili i rozwijali: Ola i Gabrysia z młodzieżą z Parafii M.B. Saletyńskiej przy wsparciu osób dorosłych ze wspólnoty Domowego Kościoła: Danusi, Kazika, Marysi oraz Izy.
Panie ze Szkoły Nowej Ewangelizacji św. Filipa zapewniały posiłki dla wszystkich uczestników
ORARU, czyli 13 par uczestniczących, dzieci i wszystkich posługujących. Uczestnicy pochodzili z
różnych stron Polski:
1 para z Piaseczna (diecezja warszawska)
2 pary z Warszawy (diecezja warszawska)
1 para z Bydgoszczy (diecezja bydgoska)
1 para z Woli Branickiej (diecezja łódzka)
1 para z Rumii (diecezja gdańska)
1 para ze Świdnika (diecezja lubelska)
1 para z Krakowa (diecezja krakowska)
1 para z Augustowa (diecezja ełcka)
2 pary z Olsztyna (diecezja warmińska)
2 pary z Mrągowa (diecezja warmińska)
Do tego grona należy doliczyć 13-cioro dzieci w wieku od 8 miesięcy do 16 lat,a tym najstarszym
wypada podziękować za udział w pracy diakonii wychowawczej.
Na zakończenie, w Godzinie Świadectw uczestnicy podzielili się własnym doświadczeniem z przeżycia Oazy. Było to świadectwo wielkiego zaangażowania i owocnego przeżywania
spotkania z Panem Bogiem i drugim człowiekiem.
Para prowadząca pragnie również tą drogą serdecznie podziękować dla całej diakonii i wspólnoty
Domowego Kościoła (m.in. za ciasto na Agapę).
Słowa wdzięczności należą się również ks. Józefowi za wielkie
oddanie siebie i swojego czasu dla wszystkich uczestników Oazy. Można było z ks. Józefem porozmawiać indywidualnie, można było wspólnie przy stole. W każdej chwili służył Sakramentem Pokuty. Miał czas dla dzieci i dla
diakonii. Do tego płomienne kazania jako dopełnienie posługi kapłańskiej dla nas, w tym szczególnym czasie.
Mrągowo ugościło wszystkich, a zwłaszcza przyjezdnych ładną pogodą, co pozwoliło im docenić piękno jakim Stwórca obdarzył ziemię mrągowską: miasto i okolice bardzo się podobały.
Wszyscy zauważyli i odczuli ogromną gościnność gospodarzy: księży Saletynów oraz brata Eugeniusza, którym również należą się gorące podziękowania i ogromne „Bóg Zapłać”.
Za wszelkie dobro,spotkanych ludzi, każdą obecność i posługę: Chwała Panu!

Opracowali M. i G. Zdanuk na podstawie informacji od H. i S. Dytnerskich


Bóg wszystko zaplanował…

 

Jesteśmy małżeństwem od prawie 9 lat, z DK związani od co najmniej 6 lat, ale zobowiązanie dotyczące rekolekcji wypełniliśmy dopiero po raz pierwszy…no może drugi. Gdy pojechaliśmy 5 lat temu na OR I (niepełny – tylko 5 dni!) byliśmy mocno uprzedzeni do tej formy spędzania czasu z Bogiem i rodziną. Ale nie o to chodzi, abyśmy teraz zastanawiali się nad przyczyną naszego zniechęcenia. Stało się tak, że przez długi czas nawet nie szukaliśmy możliwości wyjazdu na jakiekolwiek rekolekcje. Za każdym razem bez problemu mogliśmy znaleźć 100 powodów, dla których odkładaliśmy uczestnictwo w oazie na kolejne wakacje. Jednak Bóg przyszedł do nas z niespodziewaną propozycją, której nie tylko nie mogliśmy odrzucić, ale także od samego początku głęboko czuliśmy, że ORAR I w Brennej jest miejscem i czasem przygotowanym właśnie dla nas.
A wszystko rozpoczęło się od niepozornego maila od naszej pary animatorskiej z przypomnieniem o terminie i miejscu spotkania kręgu, gdzie pod głównym tematem było dołączone zaproszenie na rekolekcje organizowane przez diecezję kielecką. Właściwie nie byłoby to nic nowego, podobne wiadomości z załącznikami przychodziły do nas regularnie, a my nawet nie zatrzymywaliśmy się dłużej nad ich treścią. Ale tym razem szybkie rzucenie okiem na termin i miejsce poruszyło nasze serca. Okazało się, że Brenna to miejscowość położona w Beskidzie Śląskim – 65 km od Tychów, do których udawaliśmy się cała rodziną na warsztaty muzyczne naszych dwóch najstarszych córek. Co więcej, rekolekcje zaczynały się w momencie zakończenia warsztatów, a do tego odbywały się w okolicznościach przyrody, co do których mamy ogromną słabość – w górach! Tych wszystkich argumentów było aż nadto (poza wyżej wymienionymi także otrzymana pomoc finansowa oraz ulga z wypełnienia zobowiązania….) aby podjąć szybką decyzję, na niewiele ponad tydzień przed rozpoczęciem rekolekcji: JEDZIEMY! To niesamowite, jak bardzo przez cały czas trwania ORAR-u byliśmy napełnieni pokojem, radością i poczuciem pewności, że zgodnie z Bożym planem ten czas mogliśmy spędzić tylko w tym miejscu. Każdy aspekt tych rekolekcji, ten przyziemny (zakwaterowanie, wyżywienie, organizacja) jak i ten duchowy (tematyka konferencji, modlitwy czy dzielenia Słowem Bożym) były dla nas prawdziwym doświadczeniem wspólnoty Domowego Kościoła. Małżeńska adoracja zorganizowana została w taki sposób, jakiego jeszcze nigdy nie przeżyliśmy. Przytulenie się do siebie przed Najświętszym Sakramentem pomogło nam zrozumieć prawdziwą Bożą obecność w naszym związku. W dniu wyjazdu cała nasza 5-osobowa rodzina żałowała, że te 6 dni tak szybko minęło. Mieliśmy ogromny niedosyt, relacje jakie nawiązaliśmy z innymi dopiero zaczęły rozkwitać, dopiero odzyskaliśmy zagubioną w codzienności równowagę duchową, zaczęliśmy także odczuwać odpoczynek fizyczny…a tu trzeba wracać!
Tak musi być – napełnieni odwagą i mocą powróciliśmy z przekonaniem, że tym razem nie będziemy już tak długo czekać z wyjazdem na kolejne rekolekcje – wierzymy, że ta „szybka Boża akcja” miała przekonać nas o sile Jego działania w naszym życiu.

Aneta i Jan Jastrzębscy