DROGA KRZYŻOWA W KALWARII WARMIŃSKIEJ

 

W Niedzielę Palmową 14 kwietnia o godz. 15.00  pod przewodnictwem o. dr Zbigniewa Pisiałek CP (proboszcza Parafii Św. Rozalii w Kieźlinach) wspólnota Domowego Kościoła, mieszkańcy Kieźlin, Dywit, Olsztyna i okolic tradycyjnie  rozpoczną Drogę Krzyżową w Kalwarii Warmińskiej w Głotowie.

Tradycje tę zapoczątkowały ponad dwadzieścia lat temu małżeństwa z dwóch kręgów  Domowego Kościoła, które wraz z rodzinami zaczęły rokrocznie w Niedzielę Palmową odprawiać Drogę Krzyżową w tym miejscu. Z czasem jedno z małżeństw ( mieszkańcy Kieźlin) poprosiło swojego proboszcza, aby do nich dołączył. W kolejnym roku Proboszcz parafii w Kieźlinach zaprosił też parafian. I tak z roku na rok grupa pątników się powiększa. Rozważania przygotowuje Domowy Kościół, oprawę muzyczną parafianie z Kieźlin, a przewodniczy kieźliński Proboszcz.  Aby wesprzeć renowację ponad stuletnich kapliczek, po zakończeniu Drogi Krzyżowej pątnicy składają datki na ten cel. Następnie na parkingu rozpoczyna się częstowanie przywiezionymi przez uczestników ciastami, łakociami, kawą i herbatą.

Jest to szczególne nabożeństwo, które odbywa się w historycznym miejscu, odzwierciedlającym drogę przebytą przez Pana Jezusa. Za Krzyżem podążają ludzie z różnych miejscowości, którzy przyjechali tu prosić, przepraszać, dziękować, a może w ten właśnie sposób wejść w Wielki Tydzień.

Prosimy pomyślcie kto Wam powiedział o tej Drodze Krzyżowej i komu Wy możecie zaproponować wspólne podążanie za Krzyżem w tym roku.

Prosimy abyście  nie zapomnieli o datkach  na renowację i słodkim poczęstunku.

Po przejściu drogi krzyżowej przy ostatniej stacji będzie możliwość przekazania skarbonek z jałmużną wielkopostną.

Gosia i Janusz

 

AKCJA „ZAGUBIONE OWCE”

ZACHĘCAMY DO OBEJRZENIA FILMU  PROMUJĄCEGO AKCJĘ „ZAGUBIONE OWCE”

 

„Kto z was, mając sto owiec, nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu i nie szuka jednej, zaginionej na pustkowiu, tak długo, aż ją znajdzie?  A znalazłszy, kładzie ją na swoje ramiona i z radością wraca do domu!    (Łk 15, 1-7) 

DRODZY MAŁŻONKOWIE

Jezus te pytanie, kieruje również do nas – Kto z was, nie wyruszyłby na poszukiwanie tych, którzy się zgubili? Jezus prosi nas abyśmy nie byli obojętni i egoistyczni wobec jego ukochanych owiec – naszych  bliźnich. Chce abyśmy wytrwale i nieustannie szukali zagubionych ludzi, aby otworzyli się na działanie łaski bożej i dostąpili zbawienia.

Kochani w odpowiedzi na prośbę Jezusa, chcemy Was zaprosić do naszej nowej akcji ewangelizacyjnej pod nazwą „ZAGUBIONE OWCE”. Jest to akcja do której zapraszamy wszystkie małżeństwa Domowego Kościoła, bez względu na staż małżeński, czy staż we wspólnocie.

Akcja „ZAGUBIONE OWCE” to projekt ewangelizacyjny, który ma na celu odnalezienie i przyprowadzenie do Jezusa małżeństwa, które potrzebuje opieki duchowej. Ma ona nas zmobilizować do modlitwy, zaprzyjaźnienia się, a później zaproszenia i przyprowadzenia na konkretne wydarzenie ewangelizacyjne tych małżonków, którzy potrzebują Chrystusa.

AKCJA „ZAGUBIONE OWCE” TO 4 PROSTE KROKI!!!

KROK 1: MODLITWA DO DUCHA ŚW. O ŚWIATŁO I DROGĘ Bóg daje światło tym, których posyła. Bóg wskaże Wam drogę, jak dotrzeć do małżonków, w jaki sposób im pomóc i jak ich zachęcić do głębszej relacji ze Sobą. 

KROK 2: MODLITWA ZA MAŁŻONKÓW Bóg zmienia ludzi dzięki modlitwie. Módlcie się wspólnie każdego dnia za małżeństwo, które Pan Bóg wam powierzy. Proście Jezusa, aby otwierał ich serca na łaskę, którą chce ich obdarzyć. 

KROK 3: WSPÓLNE PRZEBYWANIE I WZAJEMNA POMOC Szukajcie okazji, aby pielęgnować waszą znajomość, a z czasem może nawet przyjaźń. Zaufanie, pomoc i wspólne spędzanie czasu dadzą wam okazję, aby porozmawiać z małżonkami o Bożej miłości.

KROK 4: WSPÓLNY UDZIAŁ W FORUM EWANGELIZACYJNYM Zaproście małżeństwo, którym będziecie się opiekować duchowo, na specjalne wydarzenie ewangelizacyjne, organizowane przez Domowy Kościół. Zatroszczcie się o to, aby wspólnie z nimi uczestniczyć w tej uroczystości.

Diakonia Ewangelizacji

XXII PIELGRZYMKA RODZIN DOMOWEGO KOŚCIOŁA DO KALISZA

Kolejny raz członkowie Domowego Kościoła pielgrzymują zawierzyć losy swoich rodzin
i kręgów Domowego Kościoła Głowie Świętej Rodziny, Świętemu Józefowi.
 
W dn.18-19.05 2019r.odbędzie się coroczna pielgrzymka do sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu
z noclegiem w Domu Pielgrzyma „ARKA” w Licheniu.
W drodze powrotnej przewidziany jest pobyt w Kościele NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II w Toruniu.
 
Koszt wyjazdu 140 zł od osoby.
 
Zgłoszenia: Lucyna i Bogdan Chrzanowscy  tel. 692246998
 
Zaliczkę w wysokości 70 zł proszę wpłacać na konto 86150015621015600048610000
lub bezpośrednio.
 
Szczegółowy program w późniejszych informacjach.
 
Serdecznie zapraszamy
Gosia i Janusz  Szczerba i ks.Mariusz Grabas
 

WIELKI POST Z KS. BLACHNICKIM

Inicjatywa wielkopostna

Rozpoczynając okres Wielkiego Postu przedstawiamy jedną z inicjatyw katowickiej diakonii formacji diakonii. Zapisując się do formularza można raz na kilka dni otrzymywać sms-y z specjalnie przygotowanymi cytatami ks. Franciszka Blachnickiego.  Serdecznie zapraszamy.Szczegóły pod poniższym linkiem:

blachnickinawielkipost.pl

za:http://www.oaza.pl/wielki-post-z-ks-blachnickim/

RELACJA Z 44 KONGREGACJI ODPOWIEDZIALNYCH RUCHU ŚWIATŁO-ŻYCIE

Nagrania audio z 44. Kongregacji Odpowiedzialnych

 

W trakcie drogi na tegoroczną 44. Kongregację Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie próbowaliśmy policzyć, który raz będziemy w niej uczestniczyć oraz zastanawialiśmy się, czym to spotkanie może nas zaskoczyć. Nie zgadliśmy, rzeczywistość przerosła nasze oczekiwania!

Temat „Wolni i wyzwalający” kojarzy się przede wszystkim z Krucjatą Wyzwolenia Człowieka, i słusznie, bo w tym roku obchodzimy 40. rocznicę proklamacji KWC. Nic więc dziwnego, że pierwsze słowa na sobotniej jutrzni skierował do wszystkich ks. Wojciech Ignasiak, moderator Centralnej Diakonii Wyzwolenia. W homilii przypomniał m.in. o tym, że naszym celem, zwycięstwem nie jest zwalczenie przeciwnika, ale uratowanie go i wyzwolenie. Zwrócił też uwagę na to, że wolność nie jest niezależnością, ale dobrowolnym uzależnieniem od prawdy – te słowa można odnaleźć w podręczniku Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.

Po oficjalnym rozpoczęciu spotkania i przestawieniu znaku roku (pierwsze zaskoczenie – znak jest w innym stylu niż w poprzednich latach) oraz piosenki roku mogliśmy posłuchać ks. Piotra Kulbackiego, który w syntetyczny sposób przedstawił założenia KWC. Nie zabrakło przy tym osobistych wspomnień oraz jasnego określenia, że Krucjata ma odniesienia ewangelizacyjne, jest kontynuacją zbawczej misji Chrystusa. Jest to określony program działania, w którego centrum jest człowiek i jego godność objawiająca się w wolności.

Kolejnym prelegentem był ks. Ireneusz Mroczkowski, który przedstawił współczesne zagrożenia związane z płciowością. Tym, co szczególnie zwróciło naszą uwagę, było skoncentrowanie się na pozytywnych aspektach tej rzeczywistości, z jednocześnie rzeczowym wskazywaniem na argumenty naukowe potwierdzające moralne nauczanie Kościoła związane z przeżywaniem płciowości. Na koniec konferencji zostały postawione pewne pytania, zmuszające do myślenia: „Co by powiedział Sługa Boży ks. Blachnicki na zakończenie wykładu?”. Ksiądz profesor przedstawił kilka propozycji wartych rozważenia i zauważyliśmy, że rezonowały one wśród uczestników, na co wskazywały m.in. późniejsze dyskusje w kuluarach i w czasie wolnym.

Ponieważ temat kongregacji wiązał się ze środowiskiem trzeźwościowym, to nie mogło zabraknąć wśród nas ks. biskupa Tadeusza Bronakowskiego z Łomży, który przewodniczył sobotniej Eucharystii oraz wygłosił homilię. Nawiązując w niej do treści Ewangelii wskazywał na konieczność przemiany, bo tylko przemieniony chrześcijanin może być znakiem dla świata. Takim znakiem jest również dobrowolna abstynencja, podejmowana w duchu pomocy tym, którzy są zniewoleni.

W sesji popołudniowej wysłuchaliśmy wykładu ks. Macieja Ostrowskiego, który mówił o chrześcijańskim pojmowaniu ekologii. W tak rozumianej trosce o świat stworzony człowiek nie jest traktowany jako wróg natury, ale jest jej integralną częścią. Zwykle w tym kontekście padają słowa z Księgi Rodzaju dotyczące panowania człowieka nad światem, ale to panowanie ma być realizowane przede wszystkim na wzór Boga, a panowanie po Bożemu jest służbą. To zupełnie zmienia perspektywę. Prelegent zwracał również uwagę na to, że źródłem ekologii jest postępowanie moralne człowieka, a skażenie środowiska moralnego jest przez to gorsze od skażenia środowiska naturalnego. Warto zwrócić na to uwagę i nie zaśmiecać swojego sumienia skażonymi odpadami grzechu!

Kolejnym punktem programu były świadectwa przedstawiające dotychczasowe działania związane z realizacją nowej kultury w środowiskach wyrosłych z Ruchu Światło-Życie. Mogliśmy dowiedzieć się, jak działa ośrodek „Odwaga” z Lublina, który wspiera osoby homoseksualne w trwaniu w czystości, proponując im pomoc duchową oraz terapię. Przedstawione zostały również medialne projekty realizowane w ostatnim czasie, jak „Nierozerwalni” czy „Ciąża bez alkoholu”. Z dużym zainteresowaniem wysłuchaliśmy informacji o działaniach stowarzyszenia „Rodzice chronią dzieci” oraz o założeniach inicjatywy „Dobre małżeństwo”.

Ważnym momentem w czasie każdej Kongregacji są nieszpory, w czasie których nowi członkowie Stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło-Życie otrzymują błogosławieństwo. Bardzo czekaliśmy na ten moment, bo obserwowanie wywoływanych osób, które z radością odpowiadają „pragnę służyć!”, zawsze nas wzruszało, a już szczególnie wtedy, kiedy słyszeliśmy nazwiska tych, z którymi nasze oazowe ścieżki kiedyś się skrzyżowały. Tym razem dodatkową radością i zaskoczeniem były nazwiska księży przystępujących do Unii Kapłanów Chrystusa Sługi, wśród których jako pierwszy został wywołany ks. biskup Krzysztof Włodarczyk, delegat KEP ds. Ruchu Światło-Życie. Odebraliśmy tę decyzję jako piękne świadectwo zaangażowania w sprawy Ruchu nie tylko formalnie, ale przede wszystkim wewnętrznie, na wzór Chrystusa Sługi. Dziękujemy!

Niedzielna jutrznia była pierwszym publicznym wystąpieniem ks. Krzysztofa Łapińskiego, nowego moderatora krajowego Domowego Kościoła. W homilii ks. Krzysztof nakreślił rzeczywistość niewoli babilońskiej, w której działał prorok Ezechiel. Pomimo naprawdę trudnej sytuacji głosił on słowa wyzwolenia, wydobycia z grobu i zaprowadzenia do kraju rodzinnego. My też mamy głosić ewangelię wyzwolenia, a naszym zadaniem nie jest sądzić, ale świadczyć. To ma być odważne świadectwo dawane prawdzie.

Niedzielna konferencja wygłoszona przez prof. Krzysztofa Wojcieszka dotyczyła właśnie prawdy. Warto było usystematyzować sobie te treści, rozpoczynając od refleksji filozoficznej, przez ujęcie historyczne, po aktualne problemy z poznawaniem prawdy. Zwykle nie zastanawiamy się nad takimi zagadnieniami, a w czasie konferencji mogliśmy zauważyć, jak duże jest w tej dziedzinie zamieszanie. Na szczęście, jak powiedział Krzysztof Wojcieszek, chociaż prawda jest „bezbronna” wobec naszej wolności, to jednak nie da się prawdy zniszczyć, ona trwa, nawet jeśli mamy do niej utrudniony dostęp.

Ciekawym doświadczeniem i kolejnym zaskoczeniem było świadectwo oazowiczów z Chin, którzy przekazali nam informację o tym, jak Ruch działa w ich kraju. Na dodatek można było posłuchać tego po polsku! Trzeba też przyznać, że widok materiałów formacyjnych zapisanych w języku chińskim robi wrażenie. Oaza w Chinach jest dopiero od kilku lat, ale rozwija się bardzo dynamicznie. Nadal jednak potrzebne jest wsparcie całego Ruchu dla tego dzieła.

Podsumowaniem spotkania zwykle jest słowo programowe moderatora generalnego. Podobnie było i tym razem. Ksiądz Marek Sędek przedstawił wyzwania, które są przed nami, a dotyczą przeżywania płodności, ekologii oraz obrony prawdy, a także wskazał na konkretne zadania, które z tych wyzwań wynikają. Wśród nich znalazło się m.in. kształtowanie świadomości dotyczącej ludzkiej płciowości i współpraca z innymi instytucjami w tym zakresie, nakręcenie filmu promującego „wyprawę otwartych oczu” jako elementu ekologii integralnej, a także konieczność obrony prawdy w wielu sferach społecznych oraz politycznych.

Dla większości uczestników zakończeniem Kongregacji była niedzielna Eucharystia, w czasie której bp Krzysztof Włodarczyk zachęcał do zadawania pytań o to, jak konkretnie wypełnić słyszane słowo Boże. Niektórzy jednak nie pojechali jeszcze do domu, ponieważ w niedzielne popołudnie odbyło się spotkanie odpowiedzialnych za oazowe wspólnoty dorosłych, a w poniedziałek o kondycji Ruchu, bieżących zadaniach i wyzwaniach na kolegium moderatorów rozmawiali księża moderatorzy odpowiedzialni za Ruch Światło-Życie.

Dorota i Jacek Skowrońscy
archidiecezja gnieźnieńska

Link do wystąpień z KO:
http://www.oaza.pl/po-44-kongregacji-odpowiedzialnych/

Piosenka roku:
http://www.oaza.pl/piosenka-roku-ozk-2019-20/

Znak roku:
http://www.oaza.pl/znak-roku-ozk-2019-20/

POWRÓT DO PIERWSZEJ MIŁOŚCI-WIECZÓR MAŁŻEŃSKI

– Podszepty złego nasilały się. W końcu w głowie ułożyłam już sobie plan, jak odejdę od męża – opowiada Małgorzata.

Wspólnota Domowego Kościoła organizuje w archidiecezji wieczory małżeńskie. Jeden z nich odbył się w Kętrzynie, w parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Hasłem przyświecającym spotkaniom są słowa: „Małżeństwo – marzenie Boga”. Spotkanie rozpoczyna się nabożeństwem, podczas którego wyjaśniana jest idea wieczorów, jest świadectwo małżonków o życiu w małżeństwie, list Boga do mężów i żon. Następnie jest Eucharystia, podczas której ma miejsce odnowienie przyrzeczeń małżeńskich oraz błogosławieństwo rodzin. Po modlitwie jest czas na randkę.

– Małżonkowie mogą oderwać się od codziennych obowiązków, kiedy jest tak wiele spraw do ogarnięcia, problemów do rozwiązania, dzieci, które absorbują, bo trzeba obiad przygotować, przypilnować lekcji, zawieźć na dodatkowe zajęcia. W tym trudno jest znaleźć czas dla męża czy żony, czas spokojnej rozmowy, powiedzenia o sobie, co w sercu się czuje, o własnych problemach czy wątpliwościach – mówi moderator wspólnoty w archidiecezji warmińskiej ks. Mariusz Grabas.

Wieczór, to czas w rodzinach, kiedy już wszyscy są w domu, można zasiąść do wspólnej kolacji, powiedzieć, jak minął dzień. – To ważny czas w każdym domu, stąd nasze wieczory. Mamy nadzieję, że małżonkowie właśnie podczas nich znajdą czas dla siebie i Boga, by po prostu wspólnie być, oderwać od rodzinnej codzienności, która może nie jest nazbyt trudna, ale pochłaniająca. A jeśli w tej codzienności jest miłość, to ów trud staje się błogosławiony – dodaje moderator.

Właśnie dlatego po modlitwie jest randka, aby przypomnieć sobie, jak było w narzeczeństwie, na początku małżeństwa. Te wspomnienia w sercu są i trzeba do nich wracać. – Lubię słuchać historii małżeństw, kiedy wspominają pierwsze zauroczenie, sięgają do pierwszej miłości, która ich połączyła. To są zawsze piękne opowieści – uśmiecha się kapłan.

– Małżeństwo to pomysł Boga, jego urzeczywistnione marzenie. Bóg stworzył mężczyznę i kobietę, by byli w jedności. Wspólnie trudzić się, pracować, przeżywać radości i smutki. Bóg stworzył nas z miłości i do miłości. Dlatego marzymy o tym, by kochać i by ktoś pokochał nas na całe życie. Niestety, z czasem nasza miłość przestaje dawać, zaczyna coraz więcej brać i żądać. Ludzie wówczas się rozstają, krzywdzą siebie i dzieci, nie potrafią przebaczać. Dlatego tak ważne jest, aby wracać do pierwszej miłości, włączać w nią niezmierzoną miłość Boga – podkreślają Joanna i Wojtek.

Każde z obecnych małżeństw doskonale wie, jak ważny jest wspólny czas. Ale na co dzień nie jest łatwo go znaleźć. Praca, dzieci, domowe obowiązki, a wieczorem zmęczenie, czasem rozdrażnienie minionym dniem. W tym tak ważne małżeńskie relacje, na które zawsze rzutuje nasze dzieciństwo, zranienia i relacje z rodzicami.

– Ciągle się bałam, byłam bardzo krytyczna, oceniałam innych. W moich oczach to oni byli pyszni, zazdrośni, złośliwi. Zachowywałam się tak, jakby od innych ludzi zależało moje szczęście i nieszczęście. Z czasem w małżeństwie zaczęło się dziać źle. Mąż zaczął mnie denerwować i pojawiły się myśli, po co ci taki mąż, zostaw go, on nie jest co do niczego potrzebny. Podszepty złego nasilały się. W końcu w głowie ułożyłam już sobie plan, jak odejdę od męża – opowiada Małgorzata.

Przed świętami Bożego Narodzenia jej mąż dostał wylewu. – „Stan bardzo ciężki, jego życie jest zagrożone”, powiedzieli lekarze. Mam się żegnać z mężem… Wtedy Bóg pokazał mi, że kocham męża, że na chwilę nasza miłość przybrała nieco inną barwę, ale nie ustała. Poczułam, że chcę z nim spędzić resztę życia. Zaczęłam się modlić, prosić Boga, że jesteśmy jednością, chcemy być razem, mamy dzieci. Uświadomiłam sobie, jak życie jest kruche – wspomina.

Mąż wyzdrowiał. – Kiedy przyjęliśmy w rodzinie Jezusa za Pana naszej rodziny, wszystko się zmieniło. Uleczone relacje, rany z dzieciństwa, wspomnienia. Od kiedy Chrystus stał się głową naszego małżeństwa, żyje nam się lepiej, radośniej. Nie ma innej drogi, jak przez oddanie swojego życia Jezusowi – uśmiecha się Jurek.

za:https://olsztyn.gosc.pl/doc/5358224.Powrot-do-pierwszej-milosci

ORAR II STOPNIA W PIENIĘŻNIE

Zapraszamy na rekolekcje !

ORAR II stopnia
Termin: 08 – 12.05.2019 r.
Miejsce: Pieniężno (Seminarium Księży Werbistów)

Koszty: dorośli – 320 zł,  dzieci 0-2 lata: bezpłatnie, dzieci od 2 do 6 lat – 180 zł,  dzieci od 7 do 12 lat – 240 zł

Płatności: Zaliczka 320 zł od rodziny – w ciągu 7 dni od zapisu, przelewem na numer konta podany w potwierdzeniu przyjęcia zgłoszenia.

Zgłoszenia:  Gosia i Janusz Szczerba (tel. 517 441 710) , e-mail: jan.szczerba@wp.pl

Warunkiem przyjęcia na rekolekcje jest wcześniejsze przeżycie Oazy Rodzin I°. 

UWAGA ! Do dnia 28.02.2019 r. zgłoszenia tylko z diecezji warmińskiej.

Prowadzącymi rekolekcje będą:
Moderator Diecezjalny DK Ksiądz Mariusz Grabas oraz małżeństwo Monika i Bogdan Kolz.

Pozdrawiamy 
Gosia i Janusz
 

INFORMACJE DIAKONII MODLITWY

Informacje Diakonii Modlitwy

Intencje zgłoszone do Diakonii Modlitwy w styczniu 2019 r. 

  1. Prośba o modlitwę w intencji dwuletniej Marysi, która oblała się wrzątkiem i ma 80proc. poparzenia ciała. Jest utrzymywana w śpiączce farmakologicznej.
  2. Módlmy się w intencji małżeństw Domowego Kościoła, które w styczniu obchodzą jubileusze zawarcia sakramentu małżeństwa, aby Pan Bóg umacniał ich miłość, obdarzał potrzebnymi łaskami ich samych i rodziny.
  3. Módlmy się w intencji Ewy, o dar zdrowia, pokój serca, ufność w opiekę Bożą i błogosławieństwo dla rodziny.
  4. Módlmy się w intencji księży moderatorów, wiernych z parafii św. Wojciecha w Olsztynie i z parafii Matki Bożej Saletyńskiej w Olsztynie oraz w intencji małżeństw, które będą mówić świadectwa w niedziele 20.01.2019r, oraz 27.01.2019r., aby wszystkich umacniał Pan Bóg i obdarzał swoimi łaskami. Niech wszystko dzieje się według Jego woli i na chwałę Bożą.
  5. prosimy o uwolnienie Julii od wpływu sekty wschodniej, powrót na łono Kościoła oraz dar wiary nadziei i miłości, zdrowie duszy i ciała oraz błogosławieństwo Boże dla całej rodziny.
  6. Módlmy się w intencji Eweliny, aby podejmowane przez nią decyzje były dobre dla jej rodziny. Niech pan Bóg błogosławi całą rodzinę.
  7. Prosimy o wiarę nadzieję i miłość dla Leszka i rodziny oraz zdrowie duchowe i fizyczne.

1672.Módlmy się w intencji Marii, aby jej nienarodzone dziecko zostało zachowane przy życiu i mogło się narodzić.  Dla niej o łaski Ducha Świętego i odstąpienie od zamiaru dokonania aborcji.

  1. Módlmy się o uzdrowienie Leszka z depresji o wiarę, nadzieję, miłość i miłosierdzie, aby dobry Bóg błogosławił całej rodzinie.
  2. Módlmy się o uzdrowienie fizyczne i duchowe Dariusza, aby porzucił buddyzm i powrócił na łono Kościoła oraz uznał, że tylko Jezus Chrystus jest jego Panem.
  3. Proszę o modlitwę za córkę mojej kuzynki i ich rodziny- o uzdrowienie ciężko chorej Pauliny Obidzińskiej.
  4. Módlmy się w intencji Krystyny o łaskę zdrowia duszy i ciała, pojednanie w małżeństwie i rodzinie i dary Ducha Świętego dla jej rodziny.

 Intencje modlitewne oraz przystąpienie do Diakonii Modlitwy zgłaszać można na adres e-mail ( zakładka Diakonie) lub telefonicznie – 89 5426452.

W trzecią niedzielę lutego, o godz. 13.15 będzie Msza św. wspólnotowa w parafii Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Olsztynie. Przed Mszą św. nie będzie odmawiany wspólnie Różaniec ze względu na przeniesienie tej Mszy św. do dolnego kościoła na okres zimowy. Z chwilą powrotu jej do górnego kościoła będzie możliwość wspólnej modlitwy  przed Mszą św. ,o czym poinformujemy.

Serdecznie wszystkich pozdrawiamy.

Halina i Janusz Chowaniec 

HARMONOGRAM I-III 2019

 

PODZIĘKOWANIE

KOCHANI
27-01-2019 roku odbyła się kolejna Niedziela Świadectw, tym razem
w Parafii p.w. Matki Bożej Saletyńskiej w Olsztynie.
Bardzo dziękujemy ks. Marianowi Machinkowi za wygłoszone w tym dniu homilie.
Serdeczne Bóg zapłać Grażynce i Robertowi Niedźwieckim, Małgosi i
Pawłowi Woźnickim, Danusi i Andrzejowi Kuc oraz Ali i Jarkowi Dąbrowskim
za przybliżenie naszej wspólnoty poprzez wypowiedziane świadectwo.

Bardzo serdecznie prosimy o zaangażowanie się wszystkich małżeństw do
gotowości dzielenia się radością bycia w Domowym Kościele, opowiedzeniu
o tym, jak Jezus Chrystus przemienia nasze życie.

Małżeństwa, które jeszcze nie napisały swoich świadectw prosimy, aby
wzięły naszą prośbę do serca i to zrobiły przesyłając je do ks. Cezarego
Opalacha na adres: cezary.opalach@uwm.edu.pl.
Otoczmy modlitwą to dzieło a także całą wspólnotę Domowego Kościoła.

Gosia i Mirek Andruszkiewicz
Gosia i Janusz Szczerba

PODZIĘKOWANIE

KOCHANI
20-01-2019 roku odbyła się kolejna Niedziela Świadectw, tym razem
w Parafii p.w. Św. Wojciecha w Olsztynie.
Bardzo dziękujemy ks. Cezaremu Opalachowi za wygłoszone w tym dniu homilie.
Serdeczne Bóg zapłać dla Haliny i Janusza Chowaniec, Asi i Pawła Letko, Asi i Adriana Grabowskich oraz dla Ali i Jarka Dąbrowskich za
przybliżenie naszej wspólnoty poprzez wypowiedziane świadectwo.

Nadal gorąco prosimy o zaangażowanie się wszystkich małżeństw do
gotowości dzielenia się radością bycia w Domowym Kościele, opowiedzeniu
o działaniu Pana Jezusa w naszym życiu, o łaskach którymi Pan Bóg nas
obdarza.
Małżeństwa, które jeszcze nie napisały swoich świadectw prosimy, aby
wzięły naszą prośbę do serca i to zrobiły przesyłając je do ks. Cezarego
Opalacha na adres: cezary.opalach@uwm.edu.pl.
Otoczmy modlitwą to dzieło a także całą wspólnotę Domowego Kościoła.

Gosia i Mirek Andruszkiewicz
Gosia i Janusz Szczerba